شمارش اعداد

شمارش اعداد در زبان ژاپني

 

شمارش اعداد در زبان ژاپني بسيار آسان است. براي آن كه بتوان تا عدد 99 را شمارش كرد، تنها نياز است تا از شمارش 1 تا 10 را آموخته باشيم.

 يك = ايچي

دو= ني

 سه= سان

چهار= يون(شي)

پنج= گو

شش= روك

هفت= نانا(شيچي)

 هشت= هاچي

نه= كيو

ده= جيو

براي بالاتر از ده، به روش زير عمل شود:

يازده= ده و يك =جيو ايچي

 دوازده= ده ودو = جيو ني

سيزده= ده و سه = جيو سان

چهارده= ده و چهار =جيو شي يا جيو يون

 پانزده= ده و پنج = جيو گو

 شانزده= ده و شش = جيو روكو

 هفده=ده وهفت = جيو نانا يا جيو شيچي

 هجده= ده و هشت =جيو هاچي

نوزده= ده و نه =جيو كيو

 براي اعداد از 20 الي 99 بايد به روش زير عمل شود.

براي مثال :

 بيست و چهار=دو ده تا و چهار =ني جيو شي

 سی و شش= سه ده تا وشش=سان جيوروكو

 چهل و سه=چهار ده تا و سه=يون جيو سان

 هفتاد و يک=هفت ده تا و يك = نانا جيو ايچي

 نود و نه = نه ده تا و نه = كيو جيو كيو

سؤال

* اگر سن سئي، به دليلي دير به محل تمرين حاضر شد، چه بايد كرد؟

 اگر درجات مشكي(يودانشا) یا نفرات با تجربه دیگری در كلاس وجود دارند، بهتر است كه كلاس را رسماً و به وقت شروع كنند، اگر هم این نفرات در كلاس وجود ندارند، بهتر است كه هنرجويان در نهايت احتياط و ملاحظه، تنها به گرم كردن خود يا انجام حركات ساده و بدون خطر بپردازند. توجه شود كه، هر زمان سن سئي در كلاس حضور به هم رسانيد، ارشد كلاس سريعاً اعلام يامه كند و همگي به خط شده، تا احترام انجام شود. هرگاه ارشد كلاس متوجه حضور سن سئي نشد، اين به عهده ديگران است كه در عين ادب و احترام، وي را متوجه حضور سن سئي كنند

 

  *اگر در حين تمرين، متوجه حضور مربي يا مربياني ديگر در بيرون از تاتامي شديد، چه كاري بايد انجام دهيد؟

 معمولا اين به عهده سن سئي است كه تشخيص دهد، براي احترام به فرد يا افراد مورد نظر بايد اعلام يامه كند يا خير. معمولاً در شرايط عادي اين كار توسط سن سئي انجام مي شود، مگر آنكه وي براي انجام ندادن آن دليلي داشته باشد. براي مثال، در باشگاهي كه محل عبور مربيان متعددي است، توقع داشتن از مربي كلاس براي قطع مكرر درسش، انتظار زيادي به شمار مي آيد. اما بهتر است اين نوع احترام گذاشتن تا جاييكه به روند طبيعي كلاس آسيبي وارد نمي كند، انجام شود

 

نظافت

*نظافت شخصي، لباسها و تجهيزات*

 

1- به تجهيزات و البسه تمرين احترام بگذاريد. لباسها تميز و آراسته و حداقل هفته اي يكبار شسته شوند و در زمانيكه استفاده نمي شوند به درستي مرتب شوند. سلاح ها زمانيكه با آنها تمرين نمي شود در شرايطي مناسب و درجاي مخصوص خود قرار داده شوند

 

 2- هيچگاه از تجهيزات و لباس ديگران استفاده نكنيد، مخصوصا از وسائل سن سئي

 

3- همراه داشتن ساعت، زيور آلات و هرگونه وسيله زينتي، در حين تمرين اكيداً ممنوع است. اگر به علتي نمي توانيد انگشترخود را در بياوريد، روي آنرا چسب بزنيد و یا به نحوی بپوشانید

 

4- لباسهايتان را روي تشك عوض نكنيد

 

 5- مطمئن باشيد كه بدنتان تميز است، ناخن ها كوتاه و تميز، موها در صورتيكه بلند هستند بايد بسته شده باشد

 

6- بايد از" زوري" – دمپائي – در تمام مدتي كه بيرون از تشك هستيد استفاده كنيد. كفش كتاني يا انواع ديگر كفش ها براي استفاده زياد مناسب نيستند

 

7- جوراب يا " تابي " - جوراب مخصوص ژاپني، كه شبيه به نوعي كفش نرم است – فقط در صورتي روي تشك استفاده مي شود كه فرد داراي نوعي بيماري مسري يا مشكل موجه پزشكي است. در صورتيكه فردي داراي نوعي بيماري مسري مربوط به پا است كه ممكن است به ديگران كه از تشك استفاده مي كنند لطمه بزند، بايد سن سئي را از اين مسئله باخبر كرد. در نمايشها و مراسم رسمي هم ممكن است از" تابی " استفاده شود

 

8- از پوشيدن انواع تي شرت، در زير لباس تمرين پرهيز كنيد، زيرا اين كار بهداشتي نيست. در صورت نياز به انجام اين كار، مورد را با سن سئي در ميان بگذاريد

در زمان کلاس

*در زمان كلاس*

 

1- در حين كلاس، زمانيكه سن سئي مشغول نمايش يك فن است، شما بايد آرام و در حالت سيزا نشسته باشيد. پس از اتمام، بايد به طرف سن سي احترام گذاشته و سپس به طرف"اوكه" تان احترام بگذاريد و سريع تمرين را شروع كنيد

 

2- هنگاميكه پايان زمان يك تكنيك خاص توسط سن سئي اعلام شد، سريع تمرين را متوقف كنيد، به يكديگر احترام گذاشته و با ديگر هنرآموزان، به خط شده - معمولا نشسته - و منتظر فرمان بعدي باشيد

 

3- هيچ گاه در محوطه تمرين و در حين تمرين، بي دليل و بيكار نچرخيد چرا كه بايد در حال تمرين باشيد يا اگر لازم است به صورت رسمي نشسته - سيزا - و منتظر نوبتتان باشيد

 

4- اگر بنا به دليلي لازم شد تا از سن سئي سؤالي بپرسيد، به طرف او برويد – هيچ وقت صدايش نكنيد – محترمانه و به صورت ايستاده احترام بگذاريد و منتظر باشيد تا از شما بخواهد سؤالتان را مطرح كنيد

 

5- زماني كه در حين كلاس به طور مستقيم یا خصوصي  از سن سئي درس مي گيريد، به حالت سيزا بنشينيد و با دقت نگاه كنيد و زماني كه آموزش تمام شد، به او احترام گذاشته و مشغول تمرين شويد. زمانيكه سن سئي به ديگري درس مي دهد، شما مي توانيد تمرينتان را متوقف كنيد و به صورت نشسته نظاره گر آن باشيد، ولي مجددا پس از اتمام آن به سن سي احترام گذاشته و مشغول تمرين شويد

 

۶-هميشه به هنرجويان قديمي تر و هنرجويان مبتدي احترام" ري " بگذارید" هرگز بر سر تكنيك با ارشد و مربي تان بحث و مجادله نكنيد. مربيان هم مانند ديگران انسان هستند و مانند هر فرد ديگري امكان اشتباه دارند، اما اين برخلاف ادب و نزاكت است كه بخواهيم روي تشك با او بحث و مجادله كنيم

 

 7- شما براي تمرين به دوجو آمده ايد، پس عقايد خود را به ديگران تحمیل نكنيد

 

8- اگر شما حركتي را كه در حال تمرين كردن آن هستيد، مي دانيد و آن را با شخصي تمرين مي كنيد، مي توانيد او را به سوي آن تكنيك هدايت كنيد، ولي اگر شمامشكينيستيد، حق نداريد سعي كنيد تا او را تصحيح كرده يا به او درس بدهيد

 

9- حرف زدن روي تاتامي(تشك) را به حداقل برسانيد. آي كي دو تجربه كردن است

 

10- غذا خوردن، نوشيدن، آدامس جويدن و … روي تشك يا بيرون از تشك ممنوع است. در ضمن همه موارد بالا در همه زمانها روي تشك تمرين ممنوع است، حتي اگر كلاس داير نباشد

 

11- هرگاه هنرجوئي از مسئله اي آگاهي ندارد و يا مطمئن نيست، بهتر است تا مسئله را از سن سئي يا يودانشا (هنرجويان با درجه دان) سوال كند و يا مي تواند هر كاري را كه هنرآموزان ارشد انجام مي دهند دنبال كند تا در فرصتي مناسب از سن سئي سوال كند

 

12- هنرجويانيكه از آسيب ديدگي رنج مي برند يا مشكل پزشكي دارند، بايد مربي خود را قبل از شروع كلاس مطلع سازند. با اين دسته از هنرجويان بايد با توجه به محدوديت هاي فيزيكي شان تمرين كرد و حتما مراعات حال آنها بشود

 

 13-هنرجويان با درجه بالاتر اگر وقت بيشتري براي مبتديها نمي گذارند، حداقل بايد زماني برابر با بقيه، به آنها بپردازند

 

14- سلاح هابايد به صورت مرتب در جايشان، كنار تشك قرار داده شوند

 

 15- سلاح هيچ شخصي را بدون اجازه وي نبايدحركت داد و از روي سلاح ديگران نبايد عبور كرد

 

 16- در زمان استفاده از سلاح ها، بايدآنها را با منتهاي احترام و روشي خاص مورد استفاده قرار داد

 

17- هیچگاه از جلوی کامیزا با فاصله خيلي نزديك عبور نكنيد، مهم نيست چه درجه يا مقامي داريد، اگر هم قصد عبور داريد، بايد به همراه يك احترام عبور كنيد

 

18- هيچ گاه با افرادي كه خارج از تشك هستند، صحبت و مباحثه نكنيد. هميشه از سن سئي، قبل از اينكه از تشك خارج شويد اجازه بگيريد، حتي براي كم اهميت ترين كارها

 

19-اجازه ندهيد مشكلات شخصي در تمريناتتان دخيل شوند، هميشه خود را آماده كنيد كه بيش از آن چه كه نياز است، خودرا در اختيار ديگران قرار دهيد

داخل دوجو (محل تمرین)

*قوانين داخل دوجو(محل تمرين)*

 

1- دوجو مانند هر مكان آموزشي ديگر، داراي تقدس و احترام خاص خود است. بنابراين بايد سعي شود تا در اين محل هر چه بيشتر و بهتر به آموختن پرداخت و شكرگذار خداوند منان بود كه اين فرصت را به شما داده تا به هنر آوري و خودسازي بپردازيد

 

2- اين وظيفه تك تك هنرآموزان و مربيان است كه در ايجاد يك فضاي مثبت، فرحبخش، هماهنگ و محترم كوشا باشند و در زمان تمرين غير از پرداختن به مسائل فني به دنبال ارتقاء صلح و هماهنگي در تمام سطوح نيز باشند

 

3- نظافت يك امر مقدس و نوعي عبادت است و اين وظيفه تمام هنرآموزان است تا در تميز كردن دوجو شريك بوده و كمك كنند، براي نظافت شخصي خود نيز اهميت و اولويت قائل شوند و صد البته همزمان بايد قلب و ذهنشان را نيز از هر گونه پليدي دور سازند

 

4- دوجو براي هيچ كاري به غير از تمرين نيست و اكيداً توصيه مي شود، از انجام هر گونه كاري غير از تمرين در دوجو جداً خودداري شود

 

5- اين تصميم سن سئي است كه آيا به شما درس بدهد يا خير، شما نمي توانيد تكنيكها رابخريد، شهريه ماهيانه اين امكان را فراهم مي كند تا از اين مكان براي تمرين كردن استفاده كنيد و همچنين قدرداني خود را به صورتي مختصر نسبت به معلمتان به عمل آوريد

 

6- لطفاً شهريه خود را به موقع پرداخت كنيد. اگر به هر دليلي قادر به پرداخت به موقع شهريه نيستيد، با سن سئي يا شخصي كه مسئول جمع آوري مبالغ است صحبت كرده و مشكلتان را در ميان بگذاريد. هميشه راه حلهائي براي آنهائيكه مشكلات مالي دارند وجود دارد

 

7- به درسهايي كه نسل به نسل از استاد بزرگ و مبدع اين طريقت و در ادامه آن توسط معلمتان به شما منتقل شده احترام بگذاريد. همچنين به دوجو، وسايل تمرين و يكديگر نيز احترام بگذاريد

 

8- هنرجويانيكه زودتر از ديگران وارد دوجو مي شوند، بايد تمرين كنند، نه آنكه از تشك به عنوان محلي براي اجتماع يا صحبتهاي عمومي استفاده كنند. در ضمن هرگز نبايد مزاحم تمرين ديگران شد

 

9- اگر تشك احتياج به پهن كردن و جمع كردن دارد، همه(همه) بايد كمك كنند

 

۱۰-  هنرجویان مي توانند با پيشقدم شدن در كمك نمونه ای باشند برای همیاری وکمک تشک قبل وبعد ازتمرین باید جاروب شود

 

پيدايش آيكيدو در ايران

آی کی دونامی آشنا برای رزمی کاران در ایران می باشد .این هنر رزمی ابتدا درسال 1356 توسط گروهی که از ژاپن جهت شناساندن این ورزش به ایران آمده بودند.

 1 ) موریترو سنسئي 2 ) مسودا سنسئي3) میاموتو سنسئي درسالن امجدیه تهران ( مجموعه ورزشی شهید شیرودی ) به نمایش گذاشته شد. سپس بعد از پیروزی انقلاب که سبک کشتی کج ممنوع شد یکی از اساتید رشته کشتی کج نام ورزش خود را به آی کی دو تغییرداد وی سید حسن یحیوی میباشد . نامبرده ضمن اینکه کشتی کج را تدریس می نموده گاهاٌ حرکاتی را از آی کی دو به هنرجویانش آموزش میداده. سپس در سال 1365 طی حکمی ازطرف فدراسیون جودو به آقای علی اصغرکارآزاد مفرد اجازه تدریس آی کی دو را میدهند .که نامبرده موفق میشود درسال1370 اولین باشگاه آی کی دو را درتهران افتتاح نماید .لازم به ذکراست که ايشان بدون داشتن استاد فقط با نگاه کردن به فیلم و مطالعه کتابهای آی کی دو توانست تکنیکهایی را فرا بگیرد وآموزش بدهد و هنرجویان خوبی را تربیت نماید. سپس اساتید دیگری که در ژاپن دوره دیده بودند درسال 1375 به بعد به ایران برگشتند. 1) استاد حسن ضیایی2 ) استاد علی معروفی 3 ) استاد ناصر شکوه فر 4) استاد آقچه ای 5 ) استاد میرزایی

 این اساتید هرکدام به اندازه توان خودشان زحماتی برای آی کی دو کشیدند. ولی با آمدن استاد احمدعلی آق ساقلو درسال 1377 و افتتاح اولین باشگاهش در تهران تحولی عظیم در رشته رزمی  آی کی دو ایجاد شد. وی که از مدیریت و توان فنی بالایی برخوردار بود توانست هرساله با توجه به مشكلات عديده ، از مربیان ژاپنی و مجرب دعوت بعمل بیاورد واستاژهای فنی وهمایشهایی منظم برگزار نماید. و سطح علمی و عملی خود و هنرجویانش را ارتقاع بدهد. وی در اردیبهشت ماه سال1385 موفق شد آی کی دو جمهوری اسلامی ایران را در مرکز جهانی آی کی دو ( HOMBU DOJO ) به ثبت برساند . نامبرده موفق شد به عنوان تنها مدرس و ممتحن بین المللی آی کی دو ایران آزمون های رده دان را برگزار نماید و چنانچه کسی موفق به گذراندن آزمونها بشود حکم بین المللی خود را از ژاپن به امضای شخص اول آی کی دو جهان و رئیس مرکز جهانی آی کی دو ( دوشو موریترو وشیبا ) دریافت نماید.

معني آيكيدو به زبان اوشيبا

به گفته اوشیبا « تمرين رزمي تمريني نيست كه هدف آن همانگونه كه قبلاً بوده است شكست دادن حريف باشد بلكه تمرين عشق خداوند در درون خودمان است» اين فلسفه پايه تمام مكاتب آی کی دو است.

شاگردان روشهاي يوشينكان يا شيودا، اگرچه تابع همان اصول فلسفي هستند ولي در نمود اين فلسفه اختلاف اندكي از جنبه هاي اخلاقي و جسمي پيدا مي كنند. در اين روشها تأكيد بر اين است كه با آموزش تكنيك صحيح با ملايمت مي توان قدرت را كنترل كرد.

 آموزش بر اساس مجموعه اي از نمونه هاي خاص كه ابتدا با تمرين قرار گرفتن صحيح آغاز مي شود، استوار است. در اين حالت بر طرز قرار گرفتن صحيح مركز ثقل بدن و اجتناب از ماندن در خط حملة‌حريف تأكيد مي شود. همچنين تمرينات زيادي براي بهبود قابليت انعطاف و قدرت مفاصل و دست و پا وجود دارد. بعد از اين مرحله نيز كار با آموزش كنترل هاي اوليه مانند ايكاجو، نيكاجو، سانكاجو، يونكاجو كه همه در رابطه با مچ و عمل گرفتن حريف هستند، ادامه پيدا مي كند. هريك از اين كنترلها حالتهاي بسيار مختلفي دارد كه شاگرد به سرعت مجموعة گسترده اي از آنها را مي آموزد.

 در مكتب شيودا در حدود يكصد و پنجاه تكنيك پايه معرفي مي شوند كه بايستي پي در پي به تمرين آنها پرداخت. اين تكنيكها در پايان شاگرد را قادر مي سازند تا در بقية تكنيكها كه نزديك به سه هزار فن هستند، استادي بيابد.

به دليل اين عقيده كه آی کی دو آموزشي وراي مغلوب ساختن و پيروزي است، در اين مكتب مسابقه طرفدار ندارد و بر هماهنگي روحي تأكيد مي شود.

اصول AIKIDO

اصول آی کی دو

آی کی دو  از ارزش بسياري در نزد كارآموزان خود برخوردار است كه عبارتند از: اول، وجود حركات آهنگين و تناسب فيزيكي اندام كه هر دو از اجزاء اساسي تمرين دفاع شخصي هستند. دوم، تقويت انضباط و برخورد بدون خشونت در مقابل حريف. سوم، آی کی دو روش مؤثر پيچاندن، خم كردن و كشيدن مفاصل و دست و پا را آموزش مي دهد و بنابراين آنها را قادر مي سازد كه انعطاف پذير و نيرومند باشند. و از كششهاي صدمه زننده در امان بمانند. و بالاخره اينكه آی کی دو آگاهي از طرز قرار گرفتن و تنظيم خوب بدني را افزايش مي دهد و واكنشها، فرمانها و هماهنگي را بهبود مي بخشد.

استاد شیودا

هنر آموز ياد ميگيرد كه از نيروي حريف استفاده كند و آن نيرو را به حيطة عمل خود آورد تا اعمال تهاجمي را خنثي كند و حمله كننده را در كنترل خويش قرار دهد. اجراي آی کی دو مستلزم مهارت قابل توجهي است: تكنيك صحيح بايد به موقع و در زمان صحيح با نيروي كافي براي نايل شدن به هدف اجرا گردد.

البته اين نكته بدان معني است كه مقدار مشخصي از نيرو به طور صحيح به كار برده شود.وقتي كه دومرد در سطح مسابقات در حال تمرين روش مبارزة‌ آزاد هستند شخصي امكان موفقيت دارد كه بتواند نيروي بالقوة‌ خود را در اجراي تكنيك به فعل تبديل كند. اين سخن بدان معني نيست كه اين كار نشدني است

اما قاعدة كلي چنين است: اگر مقدار كافي نيرو مورد استفاده قرار گيرد،‌ هرقدر كه ضريب مهارت بيشتر باشد نيروي كمتري جهت اجراي تكنيك لازم خواهد بود. اصولاً اختلاف ناچيزي ميان مكتبهاي مختلف آی کی دو وجود دارد. در مكتب اوشیبا تأكيد بيشتر بر تركيب قدرت بدني و روحي قرار دارد در اين مكتب مهم ترين منبع كي يا قدرت دروني است. در ابتدا اوقات زيادي صرف به دست آوردن كي و پيشرفت آن مي گردد.

شاگردان اوشیبا ياد مي گيرند كه چگونه حركات خود را حريف هماهنگ كنند تا بتوانند نوعي گفت و شنود معنوي حركات را پديد آورند. شاگردان به خود نظم مي دهند تا بتوانند در زمان مناسب واكنش نشان دهند،‌ تا اينكه حركات آنان صورت وحشيانه و غيرمؤثر داشته باشد. پس از تمرينات فراوان شاگرد درخواهد يافت كه بدون متوسل شدن به خشونت مي تواند چند حريف را در كنترل خود درآورد.

در حقيقت نيز هدف شاگرد بايد انجام اين امر بدون صدمه رساندن به حريف باشد.

استاد توهه

"کویچی توهه"

   زمانی که شما با جهان یکی شوید، زندگی شما مثبت میشود

 

 توهه در زمان کودکی بسیار ضعیف بود. او ذن، میسوگی، جودو و آی کی دو را تمرین می کرد. در طول تمرین هایش، وی به اصل جهانی "کی" پی برد.

 نیروی "کی" برای افراد خیلی با استعداد نیست. هر آدم می تواند نیروی "کی" خود را گسترش دهد.

 (کویچی توهه)

 توهه به تمام جهان تنهایی سفر کرد و نیروی "کی" را به همه کسانی که وی را دیده اند،ثابت کرد. از آن زمان وی مشغول آموزش اصول "کی" و تمرین های کی آیکیدو بوده اند.

   ·         کویچی توهه در زمان کودکی مریض بود

 کویچی توهه در سال 1920در محله شیتاوا در توکیو چشم به جهان گشود. زمانی که وی 3 ساله بود، او به شهر پدری خود در توچیگی برگشت. او زمانی که جوان بود خیلی ضعیف بود. او همیشه به دکتر میرفت. پدرش نگران حال وی بود. شروع به آموزش جودو به وی کرد زمانی که وی 9 ساله بود. زمانی که 14 ساله شد دان 1 جودو را دریافت کرد.

   ·         او کتابی در مورد تشو یاما کوآ خواند.

 زمانی که 16 ساله شد، او وارد دانشگاه کیو شد. او جودو را خیلی قوی تمرین کرد. ولی او آنقدر آن را با قدرت تمرین کار که به بیماری سختی ذات الریه مبتلا گشت. در نتیجه، او یک سال از دانشگاه مرخصی گرفت. در این زمان کتاب های زیادی را خواند. او سپس به امتحان از شخص خود پرداخت و متوجه شد که ذهنش خیلی ضعیف است. در آن زمان کتابی در مورد تشو یاماکوآ خواند. او عاشق کتاب شد و قبل از این که بهبود یابد، او باشگاه تتسوجو را به سرپرستی اگورا دید. سپس وی در آنجا میسوگی و ذن را تمرین کرد.

   ·         شیفته موریهه اوشیبا شد.

 زمانی که کویچی توهه 19 ساله شد، مرید موریهه اوشیبا شد و آیکیدو را نزد وی تمرین کرد.

   ·         قدرت "کی" را در مبارزات درک کرد

 کویچی توهه بعد از فارغ التحصیلی به ارتش پیوست. او در آن زمان 23 سال داشت. او به چین فرستاده شد و فرمانده قسمتی گشت. او در ارتش یاد گرفت که اگر لحظه ای حالت تدافعی نداشته باشی، خواهی مرد. به همین دلیل وی تمرین تنفس را روزی 200 مرتبه انجام می داد. با تمرین کی در جنگ، او بر تمرکز به نقطه اصلی بدن تبحر یافت. گاهی او نمی توانست تنفس خود را زمانی که تمرین "کی" می کرد کنترل کند

 

هاتوری هانزو

زندگی هاتوری هانزو

 

هاتوری هانزو در حوالی 1542 در استانMikawa در یک خانواده نینجا در منطقه ایگا متولد شد. او در پی رشد خانواده و گروه  هاتوری برآمد و همچنین به مقام جونین در گروه هاتوری رسید - گروهی که به یکی از گروه‌های مهم بین " ایگا ریو نینپو " تبدیل شد. او يك رهبر بزرگ و يك سازمان دهنده زيرك بود و زماني كه اوياسو دولت فئودال خود را در ادو (edo) برقرار كرد.

 در تاریخ ژاپن ، هاتوری را بیشتر به علت کمک و وقف کردن خود به شوگون ایاسو توکوگاوا ، به وجود آورنده (حکومت) توکوگاوا شوگونته  که ژاپن را بین سال های 1603 تا 1867 اداره کرد ، می‌شناسند.

 او یک شمشیر باز فوق العاده ماهر و برای خاطر خداوند بود.در کوه‌های محیط Iga موسسه‌های بزرگی برای آموزش مهارت های نظامی بود. در حقیقت هاتوری هانزو فرمانده تاکتیک های نینجا شوگون و مشاور نظامی ارشد او بود .در جنگ سويل (civil) که یکی از مهمترین جنگ هایژاپنی ها بود هزاران نينجا در هر دو منطقه كوگا و اويگا وجود داشتند . بواسطه ارتباطات خويشاوندان  و منافع ناحيه اي ائتلافي ميان اين نينجاها شكل گرفت .

نينجا ها طي دوران جبارانه پاياني عصر موروماچي (muromachi) به طور كامل

توسط دايميو (daimyo) (يكي از اشراف فئودال) به خدمت گرفته شدند. اين روش در سراسر كشور رواج يافت. به عنوان يك حقيقت بعد از اينكه كوگا وايگا توسط ادانوبوناگا (odanobunaga) يكي از اربابان جنگي پر قدرت آن زمان فتح شد نينجاهاي  زيادي بودند كه ميخواستند زير نظر يك دايميوي ويژه داخلي فعاليت داشته باشند .

هاتوري هانزو (hattori hanzo) يكي از خدمتكاران توكوگاواياسو (tokugawaheyasu) طي دوران جنگي سويل بود كه هنوز در توكيو از او ياد مي شود هانزو را در مقر حکومتش در دروازه عقبی قلعه ادو به کار گرفت مقر حکومت درگوشه سمت راست جاده‌ای که به یاماناشی (yamanashi) ختم  می‌شد قرار داشت . ایاسو هانزو را به عنوان محافظ دروازه منسوب کرد . هرچند که دیگر اثری از قلعه ذکر شده وجود ندارد

ولی امروزه ناحیه‌ای که قلعه در آن قرار داشت ناحیه هانزومون (hanzomon) نامیده می‌شود . بعد از آنکه دولت ادو (edo) مستحکم و قوی شد دیگر نیازی به ادامه دست به دست شدن میراث نینجا و آموزش مهارتها به صورت ویژهو موروثی نبود . به تدریج با تولد  هر نسل جدید محو و محوتر شد . هنر نینجوتسو که در سرزمین کوهستانی سوزوکامتولد شده و طی جنگ سویل توسعه یافته بود در دوره صلح ادو (edo) محکوم به محو شدن بود

 مرگ

 هاتوری هانزو افتخارات جنگی بسیاری دارد ولی مرگ خود را به دلیلیک حقه نینجا ملاقات کرد! او به وسیله شوگان برای نابودی فوما کاینین ، یک گروه دریایی نینجا ، فرستاده شده بود. گروه به فرماندهی هاتوری آنها را پیدا کرد و آنها را به شلیک توپ های  سنگین بست ، در همین حال آنها مشاهده کردند که یکی از قایق های صدمه دیده در حال آمدن به طرف آنهاست .

هاتوری هانزو که  می‌دانست کلک آتش گرفته می‌تواند باعث شعله ور شدن کشتی آنها شود ، دستور به عقب نشینی داد . اما چیزی که او متوجه نشده  بود این بود که افراد فوما کاینین به زیر کشتی آنها رفته بودند و پروانه‌ها را از کار انداخته بودند . در نتیجه این امر کشتی قادر به حرکت نبود و بنابراین افراد از ترس خود به درون آب پریدند ، و آنجا بود که متوجه شدند کلیه منطقه آغشته به نفت است .

 اما این بسیار دیر بود ، نفت مشتعل شد و کلیه افراد توکوگاوا که هاتوری نیز در میان آنها بود ، در شعله‌های آتش سوختند ! او در کار با یاری ( نیزه ) بسیار ماهر بود و امروزه یاری او در معبد ساینن جی ژاپن نگه داری می‌شود . علاوه بر مهارت ها و رهبری او که باعث به زنده ماندن نام او شده است ، نباید این نکته را که او به سیستم حکومتی نیز نزدیک بوده و توسط تاریخ نویسان نیز نامش  ثبت شده ، را نادیده بگیریم.

و امروز مصنوعات هانزو میراث باقی مانده است. در ژاپن موزهٔ مخصوصی برای شمشیر های

 هاتوری وجود دارد که از خانوادهٔ او به جا مانده است. 

تکه کلام هانزو این بوده است : من واقعاً ستاره یاغی هستم اماهرگزدوست نداشتم

 

سلاح های رزمی

        سلاح هاي رزمي

 

·         بوكن - شمشير چوبي (Bokken)

 

·         بوكوتو- شمشير چوبي (Bokuto)

 

·         شيناي - شمشير بامبو (Shinai)

 

·         جو- چوب كوتاه چهار فوتی، معادل 120 سانتی متر (Jo)

 

·         بو- چوب بلند شش فوتی، معادل 180 سانتی متر (Bo

 

·         تانتو – چاقو. طول بين 25 الي 40 سانتی متر است ( (Tanto

 

·         تاچي – شمشير. طول بين 60 الي 75 سانتی متر است ((Tachi

 

·         كاتانا – شمشير. طول بين 60 الي 75 سانتی متر است(Katana)

 

·         اي آي تو- شمشير تمريني (Iaito)

 

·         واكيزاشي - شمشير كوتاه. طول بين 40 الي 50 سانتی متر است ((Wakisash

 

·         ناگيناتا – تبرزين ژاپني ( (Naginata

 

·         کن- شمشير ((Ken

 

·         كيو- كمان ((Kyu

 

·         تانبو- تكه چوب كوتاه به اندازه ساعد دست ((Tanbu

 

·         سنسو/ ت سن– بادبزن (Sensu/Tessen)

 

·         شيهو گيري- برش در چهار جهت ((Shiho Giri

 

·         كومي تاچي- تمرين دو نفره با شمشير (Kumi Tachi)

 

·         كومي جو- تمرين دو نفره با چوب 4 فوتی (Kumi Jo)

 

·         گيري- برش ((Giri

 

·         تاچي(کن) دوري/ توري- خلع سلاح شمشيرtori)/(Tachi Dori

 

·         تانتو دوري/ توري- خلع سلاح چاقو (Tori/( Tanto Dori

 

·         جو دوري/ توري- خلع سلاح چوب (Tori/ Jo Dori)

 

·         جو سوبوري- تمرين ضربه و دفاع با چوب (Jo Suburi)

 

درس هایی از اوشیبا

درس هايي از موريهه اوشيبا

 

• در" آي كي دو"ما درباره خودمان هم مي آموزيم، مي آموزيم تا خود را به نيروي زندگي مرتبط كرده و مي آموزيم تا چگونه اصول طبيعت را درك كرده و قدم به قدم، راهمان را از ميان صلح و روشنائي مشخص كنيم.

  

• كائنات هميشه در حال آموزش "آي كي دو"به ما است، ولي ما به واقع از درك و يادگيري آن عاجز هستيم. هر شخصي تنها به خودش فكر مي كند و اين دليلي است براين همه ناهماهنگي، دعوا و ادعا. اگر ما فقط بتوانيم قلبهايمان را پاك و صاف نگهداريم، همه چيز مي تواند به خوبي پيش برود. اصلا فكر نكنيد كه مقدس ترين (خداوند متعال) در آن بالاها و در آسمان قرار دارد، بلكه مقدس ترين همين جاست، در كنار و اطراف ما. آي كي دو براي اين است كه هميشه به ياد داشته باشيم بايد شكر گذار خداوند متعال باشيم.

 

 • تمرين "آي كي دو"عملي از ايمان و عقيده ما است. اعتقادي حاصل از قدرت آرامش و صلح. "آي كي دو"نوعي نظام سفت و سخت يا تارك دنيا شدن نيست، بلكه راه و سلوكي است كه از اصول طبيعت پيروي مي كند، اصولي كه بايد در زندگي روزانه كاربرد داشته باشد. آي كي دو بايد از زمان بيداري شما و مشاهده خورشيد، تا زمانيكه تاريكي مي آيد و به استراحت مي پردازيد به صورت واقعي تمرين شود.

 

  • "آي كي دو" آرامش است. به هر انساني تحفه اي از بهشت ارزاني شده است تا از آن نگهداري كند. پيروزي كه ما به دنبالش هستيم، فائق آمدن بر همه چالش ها و جنگيدن تا انتها و كامل كردن و به مقصد رساندن اهدافمان است.

 

  • فرد در"آي كي دو" هيچگاه حمله كننده نيست. اگر فرد به دليل برتري گرفتن بر شخصي، مي خواهد اولين نفري باشد كه حمله را شروع مي كند، اين دليلي است بر ناكافي بودن تمرينات او و اين به واقع شكستي است قبل از هر شروع. فرد بايد اجازه دهد تا طرف مقابلش حمله كننده باشد، تا قادر باشد از خشونت و خشم طرف مقابل برعليه خودش استفاده كند. نبايد از هيچ حمله اي ترسيد و فرار كرد، بلكه بايد آنرا قبل از اينكه شروع شود كنترل كرد. آرامش(Nonviolence ) تمرين حقيقي "آي كي دو"است.

 

 • در "آي كي دو" ، هيچ دشمن و رقيبي وجود ندارد. من نمي خواهم به وسيله قدرت ناشي از خشونت، بر فردي فائق بشوم و حتي نمي خواهم هيچ رقيبي را به خاك بمالم. در بودوي حقيقي، هيچ دشمن و رقيبي وجود ندارد. در" بودو" ی حقيقي، ما به دنبال آن هستيم تا با همه چيز يكي شويم تا بتوانيم به قلب خلقت نزديكتر شويم. هدف از تمرين " آي كي دو" ، به طور ساده، قويتر شدن يا زمختتر شدن از بقيه نيست، بلكه براي آن است تا شما را به يك سلحشور براي صلح جهاني تبديل كند. اين ماموريت ما در "آي كي دو" است.

 

  •خيلي راهها به قله"فوجي" ختم مي شود، اما هدف همه آنها يكي است. راهها و روشهاي متفاوتي براي رسيدن به قله وجود دارند، ولي همه آنها قادرند ما را به آن ارتفاع و آن بالا برسانند. هيچ نيازي براي جنگيدن با يكديگر نيست. ما همگي براداران و خواهراني هستيم، كه بايد دست در دست هم اين مسير را بپيمائيم. اگر شما خودتان را در مسير نگه داريد، هيچ چيز ديگري مهم نيست. اگر شما آرزو و اشتياق خود را براي داشتن چيزهائي مهار كرده باشيد، آنوقت رها و آزاد خواهيد بود و آنهائيكه آرزوي هيچ چيزي را ندارند مالك همه چيز هستند يا خواهند شد.

 

 •همه چيز، حقيقتا يكي هست. گذشته، حال و آينده درون هر نفسي كه ما مي كشيم قرار دارد. طبيعت خارق العاده وجود انسان، شامل تمامي حقيقت است. كيهان از يك منبع به وجود آمده و ما خود يك جزء جدانشدني و لازم از آن بلوغ و رشد مستمر هستيم. اين يك روند هماهنگ و تعادل پذيراست." آي كي دو" -هنر هماهنگ شدن-كليد راه است.

 

 •زماني كه نيروي KI شخصي آزادانه در بدن مي چرخد، از ضعف و مريضي اثري نيست. ما مي خواهيم دنيایی عاري از مريضي، هرج و مرج، بحران و نارضايتي ايجاد كنيم. اين است راه"آي كي دو" . بگذاريد افكار بچه گانه و آرزو هاي خودخواهانه كنار بروند و آنگاه شما مي توانيد در آزادي و آزادگي حقيقي زندگي كنيد.

 

  •زندگي يك هديه الهي است. الهيت و تقدس خارج از وجود ما نيست، بلكه چيزي است در داخل وجود ما. در حقيقت اين الهيت، رها بودنمان است. در دوجو، هميشه ما در حال فراگيري درباره زندگي و مرگ هستيم. براي آنكه فاتح باشيم، بايد خالق زندگي باشيم و زماني مغلوب هستيم كه تسليم شويم و به سكون برسيم. افكار بچه گانه و ضعيف را كنار بگذاريد و خودتان را خالي كنيد. از مرزهاي زندگي و مرگ عبور كنيد و راسخ و استوار در مركز اين خلقت عظيم بايستيد. اين رمز"آي كي دو" است.

 

  •ما به طور مستمر نياز داريم تا حواسمان را صيقل داده و پاك كنيم. اعضائي كه به اين حس ها مربوط هستند به ما اجازه زندگي و فعاليت در اين دنيا را مي دهند، اما به محض آنكه اين حواس مورد تهديد و فشار قرار مي گيرند، ما تحملمان را از دست مي دهيم. اين باعث اختلال و سردرگمي در اين دنيا مي شود و مي توان گفت اين خود از بدترين گناهان است. روحتان را مرتب صيقل دهيد، حواستان را تازه و بيدار نگاه داريد و با اينكار نور و روشنائي را به دنياي خود بياوريد.

 

 •اول بايد زندگي خود را به نظم در آوريد. سپس بايد فرابگيريد كه به چه صورت روابط داخلي و خانواده تان را به صورت ايده آلي تنظيم كنيد. پس از آن تلاش كنيد تا شرايط كشور خود را بهبود ببخشيد و سپس بايد بيانديشيد كه چگونه مي توان در اين دنياي بزرگ و پهناور، موزون و هماهنگ زندگي كرد. به عنوان يك تمرين كننده آي كي دو طي اين مسير وظيفه ما خواهد بود.

 

  • "آي كي" روندي است از، زدودن و كنار زدن تنفر و عدم هماهنگي. "آي كي دو" همان نظم و نظامي است كه ما را به طبيعت حقيقي كائنات رهنمون مي سازد. به عمق و قلب هر چيزي وارد شويد و آنرا مركز و قرارگاه خود قرار دهيد و دريچه قلب خود را به روي حقيقت بگشائيد. كهكشاني در درونتان خلق كنيد و با كائنات، با همه بزرگي اش همنوا و همساز شويد.

 

 •در طريقت رزمي واقعي، هيچ دشمني وجود ندارد. طريقت واقعي رزمي، عملكردي از عشق است.

 

 •راه و سلوك يك سلحشور، منهدم كردن و كشتن نيست، بلكه وسعت دادن زندگي و حمايت كردن از آن است و به طورمداوم، خلق كردن است. بدون عشق، هيچ چيزي قادر به رشد و تكامل نخواهد بود. آي كي دو تجلي اي از عشق است.

  

•اقتصاد يكي از پايه هاي اساسي هر جامعه اي است. زمانيكه اقتصاد به حالت پايدار برسد، جامعه شانس توسعه و تحول را پيدا مي كند. بهترين سياست اقتصادي، خلق كردن محصولاتي با ارزش مادي و معنوي است. عرضه گرعشق و يكرنگي باشيد، آنگاه متوجه مي شويد كه هيچگاه به بيراهه نرفته ايد. در آي كي دو هم، ما دلسوزي و اهميت دادن را عرضه مي كنيم، محصولي كه هميشه مردم را به خود جذب كرده است.

  

•دستان، لگن ها و پاهايتان را در يك خط راست قرار دهيد و بدن و ذهنتان را متمركز نگاه داريد. دستان شما كليد كنترل و هدايت سيستماتيك طرف مقابلتان هستند. اگر طرف مقابل، شما را به طرف خويش مي كشد بگذاريد اين كار را انجام دهد، ولي خود را با آن كشش يكي كنيد. در تمرينات، حواستان رابه طرف مقابل خود معطوف كنيد تا برايش آن چيزي را كه كمبود دارد پر كنيد. اين است آي كي دو.

 

•در يك تمرين خوب"آي كي دو" نور يا عقل، گرما يا دلسوزي و رحم توليد مي شود. دنياي مادي و معنوي خود را يكي كنيد و اين شما را قادر مي سازد تا حقيقتا فردي شجاع، عاقل، عاشق و ديگر خواه باشيد.

 

 •به منظور تمرين صحيح"آي كي دو" ، نبايد فراموش كنيد كه همه چيز از يك منبع سر چشمه گرفته است. خودتان را در عشق بسته بندي كنيد و يك رنگي و نجابت را در آغوش بكشيد. فني كه فقط روي قدرت فيزيكي بنا نهاده شده باشد، ضعيف است. در عوض فني را مي توان قوي ناميد، كه پايه هايش بر قدرت معنوي استوار باشد.

 

 •بايد جنگ متوقف شود. ما همگي عضوي از يك خانواده بزرگ هستيم و حالا زمان محدود كردن جنگها و كشمكشها است. اين جهان خلق شده تا يك چيز واحد و زيبا باشد. اگر عشقي ميان ما نباشد، آنگاه، آن پايان منزل، كشور و در نهايت پايان دنياي ما خواهد بود. عشق گرما و نور توليد مي كند. اين روح تمرين كردن"آي كي دو" است.

 

 •هيچ جائي براي افكار خودخواهانه و كوته بينانه در" آي كي دو" وجود ندارد. به جاي غرق شدن در واژه هايي مثل

"بردن و باختن" ، به دنبال طبيعت حقيقي آفريده ها باشيد. افكار شما بايد انعكاس دهنده بزرگي و عظمت طبيعت باشد، دنيايي خارج از زندگي و مرگ. اگر افكارتان شما را به سوي دشمني و جنگ با خلقت پيش مي برد، آن افكار شما را نابود خواهند كرد و صدمات جبران ناپذيري بر محيط خواهند گذاشت.

  

 • "آي كي دو" براي سلامتي مفيد است. به شما كمك مي كند زيبائي درون و برونتان را حفظ كنيد و همچنين باعث ارتقاء منش و ايستادن صحيح شما مي شود. "آي كي دو" به شما مي آموزد تا چگونه به ديگران احترام بگذاريد و چگونه در قبال ديگران رفتار و منشي گستاخانه در پيش نگيريد. به هيچ وجه كار ساده اي نيست تا نحوه زندگي تان در اندازه ايده آلهاي آي كي دو، يا حتي بالاتر از آن دستورات خداوند باشد، ولي بايد به هر قيمتي خود را به آن نزديك كنيم، در غير اين صورت تمرينهايتان بيهوده است.

 

  •ذهن و فكرتان را دوار نگاه داريد و بدنتان را مثلثي. خودتان را در كوهستانهاي عميق و دره هاي ساكت رها كنيد و خود را به زندگي متصل كنيد. نيروي"Ki"را از يين و يانگ به وجود آوريد. در اين حالت از" آي كي" ، قادر خواهيد بود هر چيزي را به سر انجام برسانيد، حتي مشكل ترين وظايف را. اگر شما در عمق درون و وجودتان قرار گرفته ايد، ديگر هيچ چيز در زندگي روزانه قادر به دربند كشيدن شما نخواهد بود.

   

•حركاتتان را دوار نگاه داريد، دايره اي را تصور كنيد كه يك بعلاوه داخل آن ترسيم شده خودتان را درمركز اين دايره در حاليكه به حالت استقرار مثلثي ايستاده ايد تصور كنيد. خودتان را به نيروي كهكشاني(كي) بهشت و زمين متصل كنيد، روي پاي جلو بچرخيد و طرف مقابلتان را دور آن مركز راهنمائي كنيد و به حركت در آوريد.

  

•در زمانهاي قديم، يك شمشير زن به دشمنش اجازه مي داد تا قسمتي از پوستش را زخمي كند تا در عوض او بر گوشت بدن دشمنش ضربتي وارد كند. بعضي اوقات او حتي گوشت بدنش را قرباني مي كرد تا ضربتي بر عمق استخوان دشمنش بزند. در" آي كي دو" ، اين نمونه رفتار و عمل به هيچ عنوان پذيرفتني نيست. ما مي خواهيم كه مهاجم و دفاع كننده، هر دو بدون صدمه ديدگي رها شده و بروند. شما بايد فرا بگيريد تا به منظور پيروزي و به جاي قبول خطر صدمه ديدگي، چگونه طرف مقابلتان را راهنمائي كنيد. كنترل كردن مهاجم با قرار دادن هميشگي خودمان در يك مكان امن.

 

هرگاه يار مقابلتان را با ذهنتان احاطه كنيد، مي توانيد نيروي"كي" خود را مانند سيلي به طرف او روان كنيد و قادر خواهيد بود تا خيلي سريع اعمال اورا درك كرده و جواب درستي به او بدهيد. دوباره يار مقابلتان را با ذهنتان احاطه كنيد و او را از راهي كه توسط بهشت و زمين به شما نمايان شده به طرف خود بكشيد، اجازه بدهيد او حمله كند و سپس خودتان را با حمله او هماهنگ كنيد. مرزهاي زندگي و مرگ را در نورديد، سپس شما قادر خواهيد بود تا به روشني راهي را درك كنيد، كه شما را در امنيت كامل از ميان خرابي و مرگ مي رهاند.

 

 •شما ممكن است كه صاحب قدرت فراواني باشيد، اما اگر آنچه را كه مي گوئيد و موعظه مي كنيد، براي صلح جهاني اعمال نكنيد، قدرتهاي شما بي معني و بي فايده خواهند بود. ما در" آي كي دو"، هر روزمان را از نو مي سازيم، با افكار كهنه وداع مي كنيم و به اين ترتيب به پيشرفت ادامه مي دهيم. به دنبال راهها و اتصالاتي مي گرديم كه بهشت، زمين و نوع بشر را به يكديگر وصل كند و مقدس ترين را به ما نشان دهد.

  

•سخت تمرين كنيد، گرما و نور آي كي دو را تجربه كنيد و يك آدم حقيقي باشيد. بيشتر تمرين كنيد و اصول طبيعت را بياموزيد." آي كي دو" در تمام نقاط بنا نهاده مي شود، اما در هر مكاني كه ريشه مي گيرد، تعريف و تفسيري متفاوت خواهد داشت. به طور مستمر با تعليمات حاصله انطباق حاصل كنيد و يك دنياي خالص و زيبا خلق كنيد.

 

ذن در هنرهای رزمی

ذن در هنرهاي رزمي

 

مفاهیم ذن در هنرهای رزمی

 

هنرهای رزمی کمابیش با مفاهیم ذن نسبت دارند، چه ورزش‎های نرم و چه ورزش‎های سخت. تا کنون صدها کتاب در مورد ذن نوشته شده است ولی تعداد کمتری از آنها به اهمیت ذن در هنرهای رزمی پرداخته‌اند. این در حالی است که هنرهای رزمی در ظریف‎ترین شکل خود بیش از رقابت جسمی بین دو حریف،یعنی وسیله‎ای برای تحمیل قدرت اراده فرد بر حریفیا وارد آوردن ضربه فیزیکی بر او می‌باشد.

 

در واقع ذن برای استاد واقعی کاراته، کونگ فو، آیکیدو، تای چی، و دیگر هنرهای رزمی راهی برای دستیابی به آرامش روحی و روانی و استراحت فکری و عمیق‎ترین نوع اعتماد به نفس می‌تواند باشد. عمیق ترین و اساسی ترین هدف هنرهای رزمی این است که به مثابه ابزاری برای تعالی روحی و رشد عقلانی شخص به کار رود.

 

ذن از لغت "چان" که یک واژه چینی است سر چشمه گرفته و وارد زبان انگلیسی شده و در فرم اصلی DYANA(دیانا) می باشد.

 

امروزه " ذن " به عنوان یک لغت ژاپنی شناخته می شود و معنی آن در انواع تلفظ های ژاپنی و چینی و انگلیسی ، در بحر تفکر غوطه ور شدن و اندیشیدن است . " ذن " بر اثر برخورد جهان بینی " تائوئیستها " و " کنفومیونسیتها " با اصول " ماهایانا " پدید آمده و بنابر این ظهور و بروز تمایلات خیلی نزدیک به " ذن " را می توان پس از فراهم آمدن " سوتراهای بزرگ ماهایانا " در چین دید که این کار توسط راهب و مدرس هند " کومباراجیوا " صورت گرفت .

 

ذن تعریفی خاص و قالبی ندارد و نه مذهب است و نه ریاضت و نه فلسفه و نه روانشناسی ولی با این وصف ، تعاریف چند نفر از متفکرین معاصر ادبیات ذن را نقل می کنیم :

 

پروفسور دی _تی _سوزوکی(استاد فلسفه بودائی در دانشگاه اوتانی توکیو)

 

این استاد که 25 جلد کتاب درباره ی ذن نوشته و به زبان انگلیسی هم منتشر کرده است متجاوز از 90 درصد ادبیات ذن را به تحریر کشیده و به دنیا معرفی نموده است .

پروفسور ژاپنی " ذن " را بدینسان توصیف می کند :

 

(ذن عبارت است از رهائی- ذن یعنی پرورش خود آگاه و ناخود آگاه انسان که ماوراء هر گونه دور اندیشی است ذن یعنی "ماوراء" منطقی زیستن و منطقی اندیشیدن)

   

آلن واتس(محقق و فیلسوف و استاد دانشکده های آمریکا)

وی که چندین کتاب درباره " ذن " نوشته ، رئیس آکادمی آسیائی در آمریکاست و چنین می گوید :

 (ذن شیوه و روشی است در راه رستگاری و رهائی . یعنی مجموعه اصولی که انسان با رعایت آنها می تواند با اشتیاق زندگی نماید " ذن " نه مذهب است و فلسفه است و نه علم و روانشناسی) .

 دکتر کرسیمی همفریز(نویسنده شاعر و قاضی انگلیسی)

وی که در لندن زندگی می کند ، تالیفات معتبری در زمینه ذن دارد او می گوید :

 

(ذن یعنی نگریستن به هر شیئی و جسم و انسان بدون کاستن از ارزش واقعی آن و بدون افزودن بر ارج واقعی آن ... و بعد می افزاید : برای انتقال مفهوم ذن واژه و نثر و نظم نقش خامی را ایفا می کنند . یعنی ذن را با ابزار کلمه و لفظ و واژه و نظم نمی توان به درستی تعریفو بازگو کرد)

 

 ذن تجربه ای است طولانی که فرد باید خود آن را حس نماید . و همچنانکه نمی توان با توضیح درباره راه رفتن و نفس کشیدن عین نفس کشیدن و راه رفتن را تجربه نمود ذن را نیز با توضیح و توصیف و تعریف نمی توان درک کرد .

  

 درباره ذن تعاریف زیادی وجود دارد . ما دو تعریف دیگر هم درباره ی ذن نقل می کنیم :

 

•ذن یعنی مبدل گشتن روباه به شیر و هزارپا به اژدها .

 

•ذن یعنی مهاجرت از قطب اضطراب به قطب آرامش .

 

 

نادیده گرفتن ذن مایه تاسف است؛ زیرا هنرهای رزمی در ظریف ترین شکل خود چیزی بیش از رقابت جسمی بین دو حریف،یعنی وسیله ای برای تحمیل اراده فرد بر حریفیا وارد آوردن ضربه فیزیکی بر او است.

 در واقع برای استاد واقعی کاراته ، کونگ فو ، آی کی دو ، وینگ چان ، جودو و دیگر هنرهای رزمی اساسا راهی برای دستیابی به آرامش روحی و روانی ، استراحت مغزی و فکری و عمیق ترین نوع اعتماد بنفس به شمار می رود.

 

بنابراین به پیروی از آن هنر جنگیدن به وسیله شمشیر ، کنجوتسو «روش شمشیر زنی» به کندو تبدیل گشت. به زودی دیگر هنرهای رزمی پسوند "دو" به خود گرفتند که به مفهوم "راه" است و یا کاملتر بگویم: «راه روشن بینی، خودسازی و فهم.» عنصر اساسی ذن به درجات مختلف در هنرهای رزمی آی کی دو ، جودو ، کاراته دو ، کوان دو ، هاپ کی دو ، جیت کان دو و در بین دیگر هنرهای رزمی معکوس است.

 

نقش ذن در هنرهای رزمی تعریف ساده از آن را غیر ممکن می سازد زیرا ذن فاقد هر گونه نظریه است از این رو ذن دانشی است درونی و از درون شخص سرچشمه می گیرد که برای آن هیچ توضیح خاص و صریح و قطعی داده نشده است. ذن در هنرهای رزمی بر قدرت فکر و ارتقاء سطح هوش فرد تاکید ندارد و تاکید آن بر عمل شهودی است. هدف نهایی ذن آزاد سازی فرد از خشم پندارهای باطل و هیجان های عاطفی است

 

در زندگی کنونی شما هرگز جایی برای بیکار و باطل گشتن نیست اما مفهوم عدم فعالیت در اینجا هیچ ربطی به باطل نشستن ندارد بلکه خود نوعی فعالیت و تمرین به حساب می‌آید.

 

عدم فعالیت را در اینجا با وقفه در موسیقی مقایسه کنید. وقفه، به معنای تمام شدن موسیقی نیست بلکه جزئی از موسیقی است اگر آهنگسازی در تمام طول موسیقی وقفه ای به تمام معنا را در نظر نگیرند این امر به مانند ایجاد برش در یک جسم است بنا به گفته کلود باسی: « موسیقی از فضاهای خالی بین نت ها تشکیل می شود. » به عبارتی بهتر استادان سخن مانند هنرمندان رزمی کسانی هستند که به وقفه و آرامش (عدم فعالیت) به همان اندازه فعالیت اهمیت می دهند.

 

مکث و خلاء در معنای واقعی به شخص مهلت برآورد و سنجیدن موجودیت خود را در مرحله ای که در آن قرار دارد می دهد .

 این مکث در خلال فعالیتیکی از اسرار کار شما هست بسیاری از هنرمندان رزمی به سرعت مثل طوفان بر طرف مقابل حمله می کنند بدون اینکه نتیجه آن حمله را بر حریفشان مشاهده کنند.

 

هر وقت شما حمله می کنید همیشه سعی می کنید بین حملات وقفه ای ایجاد کنید و قبل از اینکه حمله را مجدداً ادامه دهید حریف و عکس العملهایش را کاملا تحت مطالعه و بررسی قرار می دهید. شما وقفه و سکوت را با فعالیت همراه می کنید بنابراین به خود فرصت می دهید تا پردازش درونی خود و حریف را بررسی کنید.

 

مثلا بروس لی هرگز خود را به طییک مسیریکنواخت محدود نمی سازد به عبارتی او به طور مداوم گزارش ضربه حاصله از محیط را سریعا به حرکات خودش منتقل می ساخت.

 

به این معنی که برای ارزیابی موقعیت مکث می کرد و حرکاتش را مطابق با تقاضای آن شرایط و موقعیت خاص تعدیل می نمود او به حریفش اجازه نمی داد تا حرکاتش را به او تحمیل کند بلکه حریفش را مجبور می ساخت تا نسبت به عمل او عکس العمل نشان دهد. او غالبا در حملاتش وقفه ایجاد می کرد تا حرکاتش را در طی مبارزه دسته بندی و منظم سازد.

 

برای مطابقت دادن این عقیده انتزاعی ( توقف فعالیت ) با زندگیتان راهی بیابید .

 

علی رغم تمامی فشارها و تراکم برنامه هایتان تصمیم بگیرید روزی را در نظر بگیرید که در طی آن کاری نکنید و به مطالعه وضعیت و موقعیتتان بپردازید . این توقف برایتان بس شگفتی به بار خواهد آورد در این مدت وضعیت نابسامانتان را تحت بررسی قرار داده و آن را بر یک رشته رفتارهای قابل وقوع در آینده بنا نمایید و مصمم گردید که خود در تعیین برنامه زندگی شخصی تان پیشقدم شوید بدین ترتیب پی خواهید برد که عدم فعالیت گاهی می تواند از فعالیت موثر تر واقع شود

 

 

انواع هاکاما

انواع هاكاما وفلسفه هاكاما

 

آي كي دو گي(Aikido gi)

 

اي كي دو گي (Aikido gi)يك نام رسمي براي لباس متحد الشكلي است كه در تمرينات آي كي دو توسط هنرجويان پوشيده مي شود. اغلب هنرجويان به اختصار با آن "گي" و يا "دوگي" (dogi or gi) مي گويند . به جز موارد كم شمار آنهم براساس مصوبات محلي ‘ اكثر آي كي دو كاران در هنگام تمرين :آي كي دو گي" كه از كتان سفيد است مي پوشند. عملاً ار آنجاييكه حالت آموزش آي كي دو بين كاراته و جودو است ‘ هنرجويان به دلخواه خود مي توانند لباس جودو و يا كاراته بپوشند. اين دو نوع از ساير لباسها با دوام تر خواهند بود كه البته لباس جودو مشخصاً مناسب تر براي تمرينات پرتابي و يقه مي باشد. مريهه اويشيبا در اغلب تمرينات لباس جودو سنتي بهمراه هاكاما تيره رنگ مي پوشيده است كه البته در بعضي اوقات كيمونو سنتي بهمراه هاكاما بوده است.

 

علاوه بر لباس جودو و كاراته كه اغلب در تمرينات آي كي دو استفاده مي شود ‘ تعداد اندكي شركت نوعي لباس به نام

كي ك گي(keikogi) مختص تمرينات آي كي دو توليد مي نمايند. آنها بطور حرفه اي"كي ك گي"را با توجه به جنبه هاي واحد تمرينات آي كي دو توليد كرده اند تا بتواند پاسخگوي تمرينات باشد . برخلاف بيشتر هنرهاي رزمي‘ آي كي دو بر تكنيكهاي دفاعي از حالت نشسته تاكيد دارد و بنابراين لباس آي كي دو بايد در قست زانو شلوار داراي لايي اضافه جهت تقويت و دوام بيشتر لباس باشد . همچنين قسمت بالاپوش بايد اندكي بلندتر از ناحيه كمر باشد تا به هنرجو آي كي دو اين امكان را بدهد تا ره راحتي آنرا داخل هاكاما بگذارد و يا مرتب نمايد. از سوي ديگر بالاپوش(uwagi) بايد داراي آستينهاي اندكي كوتاهتر باشد تا انجام تكنيكهاي دفاعي از حالت گرفتن مچ دست به آساني امكان پذير باشد.

 

هاكاما(Hakama)

 هاكاما نوعي لباس سنتي ژاپني است . هاكاما قسمت از كمر تا تقريباً قوزك پا را مي پوشاند و مانند دامن چين دار است. در گذشته هاكاما صرفاً توسط مردان پوشيده مي شده و ليكن اكنون خانم ها نيز (البته با اندكي تغيير شكل) مي پوشند.

 

هاكاما داراي 7 چين يا پيله (5 پيله جلو و 2 پيله در پشت) مي باشد . اين 7 پيله داراي هفت معني سمبوليك به شرح ذيل مي باشد:

 

Yuki : رشادت ‘ دليري ‘ شجاعت Jin : مروت ‘ نيكو كاري ‘ خيرخواهي

 

Gi : عدالت ‘ درستكاري ‘ امانت داري Rei : ادب و احترام ‘ تواضع ‘ فرمانبرداري

 

Makoto : بي ريايي ‘ صداقت ‘ اصالت وجود Chugi : وظيفه شناسي ‘ وفاداري ‘ وقف

 

Meiyo : شرافت ‘ وقار ‘ حيثيت

 

اين هفت معني تعبير سامورايي ها بوده است . خيلي از هنرهاي رزمي اين سنت را ادامه داده اند و بعضاً داراي تعابير متفاوتي هستند.

 

هاكاما داراي دو مدل يكي بصورت شلواري (umanori) مخصوص سواركاري‘ و ديگري بصورت يك تكه و دامني شكل

 

(gyoto Hakama) مي باشد.

 

هاكاما نوع شلواري از قسمت پايين بصورت شلواري تقسيم شده است كه به نوع هاكاما "دامن شلواري " نيز مي گويند . به هر حال دو نوع هاكاما چه از نوع شلواري و چه از نوع دامني ‘ داراي ظاهري هم شكل مي باشند. نوع سومي از هاكاما نيز وجود دارد كه از نوع شلواري است و به آن "هاكاما كوهستان: و يا "هاكاما دشت زار" مي گويند . اين نوع هاكاما توسط كارگرداني كه در جنگل و يا دست و كشت زار كار مي كرده اند پوشيده مي شده و از نظر شكل ظاهري كمر آن تنگ تر و پاچه هاي آن باريكتر از umanori بوده است . هاكاما داراي چهار بند پهن است و دو بند بلند و دو بند كوتاه به قسمت هاكاما متصل هستند . در قسمت كمر هاكاما كه در سمت پشت قرار مي گيرد يك صفحه ذوزنقه اي شكل قرار دارد كه داخل كمربند(obi) تو گذاشته مي شود تا هاكاما هميشه در محل درست قرارداشته باشد.

 

 هاكاما مخصوص مردان

 

اغلب نوع رسمي هاكاما از پارچه جنس ابريشم سفت بصورت راه راه سفيد و سياه يا سياه و خاكستري است . اين نوع هاكاما بهمراه كيمونو به نام "مونزوكي" (نوعي كيمونو كه بر روي آن يا چند نشان خانوادگي است)‘لباس مخصوص زير كيمونو به رنگ سفيد ‘ جوراب سفيد و سندل لاانگشتي از حصير بافته پوشيده مي شود . در هنگام سرما بروي كيمونو مونزوكي ژاكت بلندي به نام "مونزوكي ها اوري" مي پوشند كه توسط گره سفيد رنگي بنام " هااوري هيمو" بسته مي شود.

 

هاكاما با همه نوع كيمونو بجز "يوكاتا" پوشيده مي شود. "يوكاتا" نوعي كيمونو نخي ظريف و تابستاني است كه بيشتر اوقات جهت راحتي و خوابيدن استفاده مي گردد . همانطوريكه بيان گرديد هاكاما با راه راه مشكي خاكستري و يا مشكي سفيد بصرت رسمي پوشيده مي شود ولي رنگهاي ديگري هم مانند رنگهاي يكدست (مثلا كامل سفيد و يا قهوه اي يكدست)و يا رنگهاي تدريجي وجود دارد كه در مراسم عزا و يا در برخي از هنرهاي رزمي مانند : آي كي دو ‘ كي دو و كيودو پوشيده مي شود . حتي كشتي گيران سومو نيز علي رغم آنكه در هنگام تمرين هاكاما نمي پوشند ولي هنگاميكه در مجامع رسمي حضور مي يابند حتماً هاكاما مي پوشند تا با ظاهري رسمي و مناسب حضور يابند.

 

گفته مي شود نوع حركت پارچه هاكاما در هنگام مبارزه مي تواند حركات مبارز را از ديد حريف مخي نمايد و اين در جنگها و مبارزات يك مزيت بشمار مي آمده است.

 

 

كاميشيمو كاتاگينو ناباكاما(kamaishimo kataginu naga-bakama)

 

هاكاما در زمان بسيار قديم قسمتي از يك نوع پوشش رسمي بنام كاميشيمو بوده است . كاميشيمو لباس مخصوص درباريان و سامورايي ها بوده كه شامل ‘ كيمونو رسمي و يك ژاكت شانه پهن بدون آستين بنام "كاتاگينو" بوده است.

 

هنگام حضور سامورايي ها در دربار آنها موظف به پوشيدن نوعي هاكاما بلند بنام "ناگا باكاما" بوده اند و بلندي اين نوع هاكاما بحدي بود كه حدود 30 الي 60 سانتيمتر بر روي زمين كشيده مي شده و به علت بلندي بيش از اندازه مانع از حركت سريع سامورايي ها مي شده و بدين طريق درباريان از حمله غافلگيرانه و سوء قصد توسط سامورايي ها كه در دربار حضور داشته اند در امان مي مانده اند.

 

كاروسان باكاما(karusan – bakama)

 

در دوره سنگوكو(sengoku) از تاريخ ژاپن ‘ نوعي هاكاما بنام "كاروسان باكاما" در تقليد از پرتغاليها بصورت خمره اي پوشيده مي شده كه تا دوره تاريخي اندو(endo) وجود داشته است . اين نوع هاكاما علاوه بر اينكه نسبتاً باريك بوده است مانند شلوار سرتاسر دوخته شد بوده و مانند هاكاماي معمولي باز نمي شده است.

 

ساشينوكي هاكاما(sashinuki hakama)

 

ساشينوكي نوعي هاكاما است كه آنرا به تنهايي و بدون شلوار مي پوشيده اند و تا قوزك پا را مي گرفته است."ساشينوكي" اندكي بلندتر از هاكاماي معمولي بوده و لبه پاچه هاي آن داراي بند از بالا سرتاسر تا پائين بوده كه بند را در قسمت پايين تا جائيكه قوزك پا پيدا باشد مي كشيده اند و گره مي زده اند . اين كار باعث مي شده تا هاكاما اندكي خمره اي شكل نيز بنظر بيايدو ساشينوكي رسمي داراي شش پانل بوده در حاليكه شاسينوكي غير رسمي و معمولي چهار پانل داشته است . از لحاظ فني اين بندي كه اطراف قوزك پا وجود داشته ساشينوكي را به نوعي "كوكوري باكاما" تبديل مي كرده است. ساشينوكي هاكاما در دوره زماني "هي آن"(heian) توسط درباريان پوشيده مي شده است.

 

  

هاكاما مخصوص زنان

 

هاكاما زنانه از خيلي جهات با هاكاما مردانه تفاوت دارد كه اختلاف بارز آن در طراحي پارچه و نوع پوشيدن و گره زدن آن است . در حاليكه مردان در مراسم و غير رسمي مي توانند هاكاما بپوشند ولي خانمها بندرت در برخي مراسم مثل مراسم فارغ التحصيلي هاكاما مي پوشند . البته قانون يا رسم خاصي در اين مورد وجود ندارد . هاكاما مردانه از پارچه راه راه است در حاليكه هاكاما زنانه از پارچه تك رنگ و يا بارنگ تدريجي است. خانمها هاكاما را درست برروي كمر مي بندند و گره آنرا ساده مي زنند وليكن مردان هاكاما را پايين تر از كمر مي بندند و گره آنرا شكيل و غالباً بشكل بعلاوه مي زنند.خانمها معمولاً هاكاما را در تمرينات هنرهاي رزمي مي پوشند ولي بندرت در مراسم چاي ديده مي شود.

 

ساير انواع هاكاما

 

برخي از انواع هاكاما ك از ابريشم و بسيار سبك مي باشد و عموماً برنگ نارنجي يا سفيد است در برخي مراسم مذهبي پوشيده مي شده است.

 

نحوه تا كردن هاكاما

 

مانند ساير لباسهاي سنتي ژاپن ‘ تا كردن و نگهداري صحيح هاكاما بسيار مهم است چرا كه هاكاما داراي چينهاي زيادي است كه بايد هميشه بدون چروك باشند . يادگيري نحوه تا كردن هاكاما بدليل وجود چينهاي زياد و ايجاد گره هاي روي آن معمولاً مشكل بنظر مي آيد. هنرهاي رزمي مختلف روشهاي مختلف براي تا كردن هاكاما دارند كه به هر حال اين هم جزئي از آداب و رسوم هنر رزمي است كه بايد رعايت گردد.

 

چرا آیکیدو

چرا آی کی دو؟

 

از آنجایی که آیکدویک هنر رزمی است نه یک روش برای زد و خورد پس شما دعوت به یک هنرشدید , و در هنر هیچ گونه محدودیتی وجود ندارد, همانطور که بسیار دیدیم افراد متعددی در سنین مختلف دارای هنرهای زیادی هستند.

 ویادگیری هنر یک موهبت است. و هنر به هر شکلی زیباست ولی تعریف آن گوناگون است.

 و هنر یکی از راههای ارضای روح و شناخت انسان است, و از طریق شناخت انسان است که به شناخت خدا میتوان دست پیدا کرد.

پس چه خوب است که میان این همه راه , اطلاعاتی هرچند کم از این هنر داشته باشیم.

خصوصیت بارز این ورزش معنای واقعی هنر است که در آن موج میزند

نقطه بارزی که آن را مخصوصاَ با رشته های رزمی دیگر متمایز میکند حس انسان دوستی و احترام (به هم نوع , طبیعت , قانون , عقاید , ... ) و سلامتی میباشد.

 

در بسیاری از ورزشها آسیب های زیادی وارد میشود ولی در این رشته به دلیل پیش فرض صحیحی که در آن میباشد و" به دلیل اینکه براستی ورزش برای سلامتی است"

 نه تنها آسیب دیدگی پیدا نخواهید کرد بلکه از بدنی سالم بهرمند خواهید شد , چرا که به مفاصل خود شناخت کافی پیدا خواهید کرد .

و اگر شما بدنی سالم داشته باشید و از ارزش و قدرت آن آگاه باشید, ضمن اینکه آمادگی جسمانی خواهید داشت, طعم خوش زندگی را در طول مدت زندگی بواقع حس خواهید کرد.

 

آی کی دو نه تنها یک هنر رزمی است, بلکه یک ورزش روحی نیز میباشد, و این دو مکمل یکدیگر هستند, چون تکنیک های این رشته از روی فکر برخاسته, بنابراین برای استفاده مدام باید از فکر استفاده کرد, در مجموع یک تمرین کامل فکری است , و ذهن شما را همیشه آماده نگاه میدارد, و کاری که از روی فکر باشد کمتر اشتباه میکند.

 

پس با استفاده از آیکیدو هم فکر سالم و هم بدن سالم خواهید داشت.

 همانطور که گفته شد این رشته هیچ محدودیت سنی و جنسی وجود ندارد , ولی چه بهتر مانند هر کاری که از کودکی شکل میگرد, پایه قوی دارد, در این مورد نیز از کودکی پرورش یابد, چرا که به این وسیله هیجان کودکان به بهترین شکل در مسیر سالم و سازنده قرار میگیرد,ضمن اینکهبا مسائلی همچون احترام آشنا میشوند و از اعتماد به نفسی که این رشته به آنها هدیه میدهد بهرمند میگردند.

  در عین حال این رشته به افراد میان سال هم توصیه میشود, زیرا ضمن اینکه ورزش مخصوصاَ در این سن واجب است , به دلیل وجود چربی خون,کلسترول و ... و مشکلات زندگی که همواره در این سنین میان سالی دست به گریبان افراد میشود , موجبات سلامت جسم و روان آنها را فراهم میسازد.

 

 بنابراینیک ورزشی که هم در آن حرکات هوازی باشد ,و هم از مشکلات روانی بکاهد و احتیاجی به وسائل خاص نداشته باشد, و فکر ما را ضمن اینکه آرام میکند , تقویت نیز مینماید,توصیه میشود.

ولی چون شروع یک ورزش سنگین برای بسیاری سخت است, نرمی وآرامشی که این رشته دارد , خود به خود نیاز شما را جواب خواهد داد.

 

و نکته جالب دیگر اینکه هیچ حرکتی در این ورزش بی منظور و بی دلیل نیست ,و شما برای هر سئوالی که برایتان پیش میاید, جواب منطقی دریافت خواهید کرد. از پوشش و لباس گرفته تا حرکات بدیع این ورزش هریک دلیل و منظور خاص دارد.

 

استقرار در آیکیدو

استقرار درهنر رزمي آي كي دو

  

وضعیت استقرار وایستادن در آی کی دو حالتی است که با استقرار صحیح هنرجو خود را بر روی زمین تثبیت می کند و اساس و پایه تمام تکنیکهای آی کی دو رابنا می نهد.

 

تمام حرکات بدن ( تای ساباکی ) زمانی قابلیت پیدا میکند که ما استقرار یا گارد درستی داشته باشیم .پس به شکلی پاهای خود را قرار داده که به اندازه یک ونیم فوت در طول یعنی کمی کمتر از عرض شانه به طوری که پاشنه پای جلو عمود برگودی وسط پای عقب باشد و بیشتر از شصت در صد وزن خود روی پای جلو و چهل در صد مابقی را روی پای عقب انتقال میدهیم.

 

پای جلو را نسبتآ خم کنید به طوری که تقریبآ زانو بازمین عمود باشد وپای عقب را کمی صاف و محکم نه به شکلی که آن را قفل کنید چون مفصل قفل شده یک مفصل مرده به حساب میاید واز قسمت شکم به طور عمودی سعی کنید نیروی مانند یک شاقول تراز به زمین فرض کنید واز طریق پاها نیروی فوق را انتقا ل دهید. تا مثل یک درخت ریشه در زمین داشته باشیدیا همچون میخ در زمین فرو روید.

 

حالت گرفتن دستها باید طوری باشد که پشتیبان وزن باشد چون وضیعت استقرار ارتباطمستقیم با حرکات بدن (تای ساباکی ها) دارد وبه هم متصل میباشند دراین حالات مهمترین مسئله خمیدگی بالا تنه میباشد که باید کاملا صاف بوده وکوتاه وبلند شدن بالا تنه وپائین تنه باید حتما به همراه (کوزوشی) باشد پس باید کمی متمایل به جلو بود و وزن را باید در سطح کل بدن وسطح زمین اطراف خود توزیع و تقسیم کرد.

 

سعی بسیار باید شود که پشت کمر یعنی از انتهای سر تا پشت پای عقب صاف وبدون خمیدگی باشد .دستها به شکلی که هرگاه که میاستید دست همان پا وگارد جلو بوده ودست عقب نزدیک به کمر وپای عقب باشد.

 پنجه دست کاملا باز وحالت دست از ناحیه مچ با چرخش شصت به داخل بدن وآرنج درراستای شکم باشد (ته کاتانا) فرم به شکلی است که انگار همیشه شمشیر در دست دارید ودودستی دسته شمشیر را گرفته اید دست جلودر راستای سینه ودست عقب در راستای شکم باشد.

 

آی کی کای

اصول در آیکیدو بر اساس اصطلاحات آی کی کای

 

توجه شود كه، منظور از ايكيو، ني كيو، سان كيو، يون كيو، گو كيو و روكو كيو، فنون اصلي هستند و اين واژه ها را نبايد با درجات اشتباه گرفت.

 

اي كيو- اصل اول، اوده اوسائه، اوشي تا اوشي، فشار روي بازو يا کنترل بازو ( (Ikkyo

 

ني كيو- اصل دوم، بر عكس كردن مچ دست، چرخش مچ به سمت داخل، كوته ماواشي، كوته ماكي (Nikyo)

 

سان كيو- اصل سوم،برگرداندن(كامل) مچ دست به سمت پشت، كوته هينري، شيبوري كيمه ( (Sankyo

 

يون كيو- اصل چهارم، فشار روي مچ دست، تكوبي اوسائه ( (Yonkyo

 

گوكيو- اصل پنجم، كوجي اوسائه، اوده نوباشي، كشيدن دست از شانه تا مچ (Gokyo)

 

روكو كيو- اصل ششم، هيجي کيمه/شيمه/جيمه اوساعه به معنی قفل آرنج، واكي گاتامه به معنی قفل بازو و اوده گاتامه يا اوده هيشيگي به معنی خرد كردن بازو( از شانه تا مچ) است. روکو کيو در سه حالت تقريبا مشابه قابل اجراست. بين نحوه اجرای هيجی کيمه، واکی گاتامه و اوده گاتامه مقداری اندک تفاوت وجود دارد. نحوه رفتار مدارس آی کی دو نسبت به يکديگر در ارتباط با دسته بندی اين سه تکنيک قدری متفاوت است به نحوي که در بعضی از مدارس آی کی دو، واکی گاتامه در دسته بندی روکو کيو قرار می گيرد و اوده گاتامه به عنوان يک تکنيک مجزا دسته بندی می شود. مدارسی نيز هستند که هر سه مورد ياد شده را به عنوان روکو کيو دسته بندی و تمرين می کنند. (Rokukyo)

 

  وازا - فنون

 

اوكمي- هنر دريافت كردن با بدن، به معناي عمومي یعنی افت زدن ( (Ukemi

 

بوجوتسو- فنون جنگی و مبارزه ای (Bujutsu)

 

كومي تاچي- تمرين اشتراكي شمشير به صورت دو نفره ( (Kumitachi

 

كومي جو- تمرين اشتراكي چوب به صورت دو نفره (Kumijo)

 

تاچي دوري- خلع سلاح كردن شمشير (Tachi dori)

 

تانتو دوري- خلع سلاح كردن چاقو ( (Tanto dori

 

آتمي وازا- فنوني كه به منظور ضربه زدن به نقاط حياطي بدن به كار مي روند (Atemi-waza)

 

هاناشي وازا/ هازوشی وازا- فنوني كه با گريختن و اجتناب کردن از حمله ها و گرفتن ها انجام مي شود.

 

(Hanashi-waza/Hazushi waza)

 

هانمي هان داچي وازا- فنوني كه، "اوكه" در آن ايستاده و "ناگه" نشسته باشد ( Hanmi-handachi waza)

 

هنكا وازا- تكنيك هاي گوناگون. عوض كردن تكنيكي، از نيمه تكنيكي ديگر( (Henka waza

 

هيتوري وازا- تمرين با يار نامرئي (Hitori waza)

 

جو دوري- خلع سلاح كردن چوب (jo dori)

 

جيو وازا- تمرين فنون به صورت آزاد، معمولا به صورت دسته اي از حملات و فنون انجام مي شود، و با راندوري، كه همه چيز در آن آزاد است، متفاوت است. (Jiuwaza)

 

كا آشي وازا- فنون ضد حمله يا ضد فن، فن در فن (Kaeshi-waza)

 

كانستسو وازا- فنون شكستن و جا به جا كردن. درهنر رزمی جودو مرسوم است ( (Kansetsu-waza

 

كاتامه وازا- فنون تحت كنترل در آوردن (Katame-waza)

 

كيهون وازا- فنون پايه (Kihon-waza)

 

ناگاشي وازا- جريان يافتن از يك فن به فن ديگر ( (Nagashi waza

 

نه وازا- فنوني كه در حالت گلاويز شدن اجرا مي شوند ( (Ne waza

 

اوجي وازا- دفاع و سپس ضد حمله (Oji waza)

 

اوسائه وازا- فنون قفلي (Osae waza)

 

شي وازا- فن بدل ( (Shi waza

 

سوكاشي وازا- فنوني كه بدون اجازه دادن به فرد حمله كننده در شروع حمله يا گرفتن كامل انجام مي گيرد (Sukashi waza)

 

سوتمي وازا- فنوني كه با فدا كردن بدن،به انجام مي رسند (Sutemi waza)

 

سو واري وازا- اجراي فنون توسط اوكه و ناگه هر دو به حالت نشسته ( (Suwari waza

 

تاچي وازا- اجراي فنون به حالت ايستاده (Tachi waza)

 

ته وازا- فنون دست. مقابل فنون سلاح (Te-waza)

 

اوچي وازا- تكنيكهاي ضربه (Uchi-waza)

 

اوشيرو وازا- اجراي فنون در حالت حمله از پشت (Ushiro-waza)

 

اوکه وازا- تکنيک های سد کننده ( (Uke-waza

 

يوکی وازا- تكنيكهاي متحرک و سيال (Uki-waza)

 

ناگه وازا- فنون پرتابي ( (Nage-waza

  

ناگه - پرتاب ها

 

ايريمي ناگه- داخل شدن و پرتاب كردن. فن 20 ساله ( (Irimi nage

 

آي كي اوتوشي- انداختن با آي كي. ورود به داخل و بلند كردن پاهاي اوكه از پهلو ( (Aiki otoshi

 

آي كي ناگه- پرتاب كردن با آی کی و بدون ايجاد تماس يا حداقل تماس ممكن (Aiki nage)

 

جوجي ناگه/ جوجي گارامي- دستان "اوكه" را به صورت بعلاوه در آوردن و پرتاب كردن ( Juji nage,Juji garami)

 

كايتن ناگه- باز كردن، چرخيدن و پرتاب كردن. يا پرتاب كردن چرخشي. فن به صورت اوچي از داخل و سوتو از خارج و اوموته و اورا اجرا می شود ( (Kaiten nage

 

كوكيو ناگه- پرتاب كردن با تنفس، تكنيك هاي بسياري از اين نوع وجود دارند ( (Kokyu nage

 

كوشي ناگه- پرتاب كردن با لگن ( (Koshi nage

 

كوته گايشي- چرخش كوچك مچ دست، چرخش مچ دست به طرف خارج (Kote gaeshi)

 

شيهو ناگه- پرتاب كردن در چهار جهت ( (Shiho nage

 

تن چي ناگه- پرتاب بهشت و زمين ( (Tenchi nage

 

ماكي اوتوشي- ناگه روي يك زانو نشسته و اوكه را از روي شانه اش پرتاب مي كند ((Maki otoshi

 

سومي گايشي- پرتاب به كنار (Sumi gaeshi)

 

سومي اوتوشي- انداختن به كنار ((Sumi otoshi

 

تاي آتاري اوچي اوتوشي- حمله يوكومن اوچي، داخل شدن و سد كردن، كه اوكه به سمت عقب پرتاب مي شود. ((Tai-atari uchi otoshi

 

اوشيرو اودوروشي- پائين كشيدن از پشت (Ushiro udoroshi)

 

گانسكي اوتوشي- يکی از حالت های اجرای کوشی ناگه از استقرار ايستاده است. در اين حالت ناگه در پشت اوکه قرار می گيرد و با يک دست پشت يقه اوکه را گرفته و کوشی ناگه را اجرا می کند.

 ( Ganseki otoshi)

 

كاتا گاتامه- حالتي از كايتن ناگه، كه شانه" اوكه" قفل شده و مستقيم به سمت زمين هدايت مي شود. ((Katagatame

 

كوكيو دوسا- در حالت سيزا با استفاده از قدرت تنفس جا به جايي صورت دادن ((Kokyu dosa

  

 عمومي

 

آی- هماهنگی، وحدت، عشق ( (Ai

 

آی کی- ترکيب شدن کی، يکی شدن کی (Aiki)

 

آي كي دو- راه و سلوك هماهنگي با نيروي كهكشاني، هنر هماهنگي و صلح با خلقت، هنر صلح و عشق ((Aikido

 

اوچي دشي- شاگرد مقيم يا شبانه روزي (Uchi deshi)

 

اوهايو- صبح به خير (Ohayo)

 

اوياسومی- شب به خير ((Oyasumi

 

بودو- سلوك و طريقت رزمي ((Budo

 

دوجو- مكان تمرين راه و طريقت، در حالت عمومي، مكان تمرين هنر رزمي متداول ((Dojo

 

دوجی- همزمان (Doji)

 

زان شين- بيداری بدن، در حالت آگاهي معنوي، متعادل و روحاني قرار گرفتن (Zanshin)

 

كي آي- فريادي براي تمركز انرژي يك شخص، فرياد زندگاني، بهتر است اين فرياد با جيغ كشيدن اشتباه نشود. (Kiai)

 

ساتوري- به نور رسيدن، اشراق ((Satori

 

ميسوگي- اخلاص جسم و روح كه به روشهاي مختلفي انجام مي شود ((Misugi

 

موسوبي- تمام كردن، تركيب شدن، ممزوج شدن، تعامل (Musubi)

 

شوگيو- تمرين كردن. مستمر تمرين كردن ((Shugyo

 

تاتامي- تشك تمريني (Tatami)

 

"اوكه"،"يوكي "- حمله كننده يا شخصي كه فن را دريافت مي كند (Uke)

 

"ناگه"،"ناگي"- دفاع كننده يا شخصي كه فن را اجرا مي كند ((Nage

 

بوكن- شمشير چوبي ((Bokken

 

بوكوتو- شمشير چوبي ((Bokuto

 

بو- چوب 6 فوتي ((Bo

 

جو- چوب كوتاه در حدود 120 سانتيمتر یا 4 فوت ((Jo

 

شيناي- شمشير از جنس ني، مخصوص روش رزمی كندو ((Shinai

 

هينري- يك چرخ، پيچاندن (Hineri)

 

فوتاری- دو نفر ((Futari

 

اونينزو- سه نفر (Ohninzu)

 

ايدوري- فنوني كه از حالت سيزا انجام مي شوند ((Iddori

 

ايريمي- داخل شدن. داخل شدن معنوي و فيزيكي ((Irimi

 

كايتن- چرخش، باز كردن و چرخيدن ((Kaiten

 

كايتن جوكي- محور چرخش در يك تكنيك ((Kaiten-juki

 

كان- الهام، شم ((Kan

 

كارامه- در بند كردن, دستگير كردن ((Karame

 

كارامي- درگيري ((Karami

 

کامی- خداوند (Kami)

 

کوبان وا- عصر به خير ((Koban wa

 

کونيچي وا- بعدالظهر به خير (Konichi wa)

 

کوداسای- خواهش می کنم (Kudasai)

 

کی- انرژی زندگی (Ki)

 

کيمه- پايان/ با قدرت و وقار (Kime)

 

كيهون- پايه و اساس ((Kihon

 

کيکو- تمرين ((Keiko

 

كوكيو- تنفس ((Kokyu

 

كوكيو هو- تمرين تنفس ((Kokyu-ho

 

كوكورو- روح، اراده و تصميم، قلب، قصد و حالت رفتاري ((Kokoro

 

كوكورو گامائه- رفتار ذهني ((Kokoro-gamae

 

كوكوتسو- تكيه كردن به عقب ((Kokutsu

 

كوريو- سبك قديمي و سنتي ((Koryu

 

كوشين- جهش كردن براي حمله ((Kushin

 

كوشينوكه- جا خالي دادن از يك حمله ((Kushinuke

 

گو نو سن- هدايت مهاجم و حمله او به طرف اجرای حرکاتی که به سود خود است و سپس اتمام حرکت به شيوه و تکنيک مورد نظر خود. حرکات و فنون گول زننده و تبديلی جزو اين حالت می باشند. (Go-no-sen)

 

گاکه/کاکه- حمله ((Gake/ Kake

 

مآآي- فاصله مناسب ((Maai

 

مآ ا نو سن- گرفتن ابتكار عمل دقيقا در زماني كه حمله كننده به فكر حمله ميافتد (Mae-no-sen)

 

ماكي- محصور كردن, دور چيزي را احاطه كردن (Maki)

 

ماواشي- يك چرخش, يك برگشت (Mawashi)

 

موكوروكو-يك سري از فنون ((Moku roku

 

موكوسو- مديتيشن، تمركز ((Mokuso

 

مونن موشين- حمله كردن بدون وجدان يا ترحم ((Munen mushin

 

ناگاشي- جريان، سياليت ((Nagashi

 

نو- قسمتي از جمله كه تعلق را مي رساند ((No

 

اوسائه- فشار وارد كردن ((Osae

 

راندوري- روش آزاد، تمرين به صورت آزاد ((Randori

 

ري گي- آداب و رسوم (Reigi)

 

ريتسو ري- احترام ايستاده ((Ritsurei

 

ساباكي- حركت ((Sabaki

 

سان- آقا (San)

 

سان كاكو- مثلث ((Sankaku

 

سايونارا- خداحافظ ((Sayonara

 

سن- ابتكار عمل، قبل، پيش از، در اعداد "هزار" است ((Sen

 

سن نو سن- در اختيار گرفتن ابتكار عمل قبل از شروع حمله. از هدف مهاجم آگاه شدن و قاصعانه حمله کردن، با در نظر گرفتن زمانبندی درست و زان شين ((Sen-no-sen

 

سنته- شخصي كه ابتكار عمل را به دست مي گيرد (Sente)

 

سومی ماسن- معذرت مي خواهم (Sumimasen)

 

سوبوری- حرکت با تکرار ((Suburi

 

شيكو- روي زانوها مستقر شدن و راه رفتن ((Shikko

 

شين شين- ذهن و بدن ((Shinshin

 

شين شين شوگيو- تمرين دادن ذهن و بدن ((Shinshin shugyo

 

شين شين تويتسو- متحد كردن ذهن و بدن ((Shinshin toitsu

 

شو- كوچك ((Sho

 

شوشين- ذهن فرد مبتدي ((Shoshin

 

تاي آتاري- تماس بدن ((Tai-atari

 

تاي چيكارا- قدرت خارجي. قدرت فيزيكي و عضلاني (Tai-chikara)

 

تاي ساباكي- حركت بدن ((Tai sabaki

 

تاي جوتسو- هنر بدني، مثل آي كي دو. (jutsu Tai)

 

تاي نو هنكا- عكس كردن وضعيت بدن، مثل تنكاي، تنكان و كايتن آشي ((Tai-no-henka

 

تنكان- چرخش (Tenkan)

 

ته ساباكي- حركت دست (Tesabaki)

 

اوچيما- فاصله ايكه با برداشتن يك قدم بتوان به نفر مقابل ضربه زد (Uchima)

 

اوچيماتا- فضاي داخل پرتاب (Uchimata)

 

يو- اصل مثبت طبيعت ((Yo

 

زنتاي- كل و تمام (Zentai)

 

فوكوشيكي كو كيو- تنفس شكمي (Fukushiki-kokyo)

 

ايبوكي- روش تنفسي كه با بازدم طولاني همراه است و در ادامه با يك سرفه سريع،ششها تميز مي شوند ( Ibuki)

 

اين ايبوكي-تنفس دروني (In-ibuki)

 

نوگاره- روش تنفسي كه با بازدم طولاني و دم خيلي سريع همراه است (Nogare)

 

واکاريماسن- من متوجه نمي شوم ((Wakarimasen

 

ريتسو ذن- مديتيشن ايستاده (Ritsuzen)

 

يو اينبوكي- تنفس خارجي (Yo-inbuki)

 

ُا-بزرگ ((O

 روش هاي رزمي (مسلح و غير مسلح)

 

آي كي دو- راه و سلوک هماهنگی با نیروی کهکشانی، هنر هماهنگی و صلح با خلقت، طریقت صلح و عشق (Aikido)

 

كاراته دو- راه دفاع با دست خالي (Karate do)

 

كندو- شمشير زني مسابقه اي در ژاپن با استفاده از شيناي (Kendo)

 

جودو- راه و روش نرمي (Judo)

 

ناگيناتا دو- روش تبرزين ژاپني ((Naginatado

 

ياري جوتسو- هنر رزم با نيزه ((Yarijutsu

 

اي آي دو- روش كشيدن شمشير از غلاف و برش همزمان، روش حضور در لحظه حال (Iaido)

 

جو جو تسو- هنر بدني. سيستم بدون سلاح ساموراييها ((Jujutsu

 

كيو دو- راه و طريقت كمان ((Kyudo

 

كن جوتسو- شمشير زني مبارزه اي. شمشيري كه قبلا از غلاف خارج شده است. (Kenjutsu)

 

تانتو جوتسو- روش مبارزه با چاقو (Tantojutsu)

 

نينجوتسو- هنر نامرئي بودن ((Ninjutsu

 

سومو- كشتي سنتي ژاپني ((Sumo

 

تاچي اويو گي- شنا ( Tachi oyogi)

 

جوبا جوتسو- اسب سواري ((Jubajutso

 

جو/ بو/ تانبو جوتسو- هنر كار با چوب 4 فوتی/ 6 فوتی و چوب کوتاه (Jo/Bo/Tanbu Jutso)

 

جو دو- راه و طريقت كار با چوب 4 فوتي (Jodo)

آیکیدو بانوان

آی کی دو برای بانوان

 

درباره اين بخش از آی کی دو خيلي كم صحبت شده است. بديهي است كه در اين هنر جايي براي بانوان وجود دارد ولي در بيشتر باشگاه ها جدايي ميان زن و مرد چه در تمرينها و چه در معيارهاي درجه بندي وجود ندارد.

به دليل فلسفه عدم سلطه جويي در اين هنر، هيچ نوع محدوديت سني براي بانوان پيش بيني نشده است و سالخوردگان مي توانند همچون جوانان با سلامت كامل به اين  ورزش بپردازند. در اين هنر تخصص از راه قابليت هاي فني مشخص مي گردد نه قدرت.

 در توميكي آی کی دو بانوان نيازي به شركت در تانتو راندوري و راندوري كيوكي ندارند. در حقيقت بانوان در اين مكتب تشويق مي شوند تا در وضعيت هايي كه مستلزم مقاومت كمتر هستند شركت كنند.

هدف از حذف ملاحظات سني كمك به درك آنان در درك اين هنر و پيشرفت تكنيكهايشان در يك محيط واقعي است. در تمرینات  گوناگون، كه در آنها ظرافت حركات و مهارت تكنيكي بيشترين ارزش را دارد بانوان واقعاً آنچه را كه جست و جو مي كنند مي يابند. تمرين به صورت مختلف دوچندان سودمند است.

اين تمرينها به بانوان مي آموزند كه چگونه با استفاده از تكنيكهاي خالص به شخصي كه از نظر جسمي از آنان قوي تر است برتري يابند و به مردان نيز مي آموزد كه تكنيكهاي خود را با وضعيتها سازگار كنند و از اصول اوليه آی کی دو پيروي نمايند.

 

استاد آق ساقلو

استاد احمد علی آق ساقلو

 

سال 1998 در ژاپن سالی پر التهاب برای احمد علی آق ساقلو و سالی سرنوشت ساز برای هنرهای رزمی فعال در ایران بود. استاد "یاسو کوبایاشی" طی مراسمی قبولی وی را در امتحانات ارتقا سطح رده ( دان 3 ) اعلام کرد و گواهینامه اجازه تدریس آی کی دو در جمهوری اسلامی ایران را به وی اهدا کرد.

 

چند ماه بعد نخستین باشگاهش را در تهران باز کرد. آی کی دو را همانطور آموزش داد که در ژاپن آموزش دیده بود با همان وسواس استاد کوبایاشی (دان8 آی کی دو) و اساتید بزرگ دیگری که به او اصول آی کی دو را آموزش داده بودند. استاد آق ساقلو آرام آرام اما پیوسته به توانایی‌ها و سطح کیفی کارش افزود و نام خود را نه تنها در ایران که در سطح بین‌المللی نیز مطرح ساخت. در سال 1377 نخستین باشگاهش در تهران افتتاح شد و هم اکنون حدود 200 باشگاه در سراسر کشور تحت سرپرستی وی هستند .

 

وی که در سال 1998 به ایران بازگشته بود تماس خود را با اساتیدش و همین طور مرکز جهانی آی کی دو ، قطع نکرد. با گسترش فعالیتش در ایران سبک آی کی دو آی کی کای را در فدراسیون ورزشهای رزمی به ثبت رساند. وی با مشاوره اساتیدش و همچنین اساتید مرکز جهانی آی کی دو روز به روز به کیفیت کارش می‌افزود تا اینکه مر کز جهانی آی کی دو در اردیبهشت سال 1385 باشگاه‌های تحت سرپرستی وی را که به نام آی کی دو جمهوری اسلامی ایرانشناخته شده بود، به رسمیت شناخت.

 

به این ترتیب استاد احمد علی آق ساقلو می تواند از طرف مرکز جهانی آی کی دو امتحانات ارتقا سطح دان را برگزار نماید. کسانی که بتوانند با موفقیت این آزمون‌ها را پشت سر بگذارند، احکام خود را از ژاپن به امضا استاد اوشیبا رئیس آی کی دو جهان دریافت خواهند کرد.

 همچنین در سال 1386، رده مربیگری احمد علی آق ساقلو از طرف مرکز جهانی آی کی کای به عنوان شیدوئین تایید گردید. وی هم اکنون تنها ایرانی است که این رده مربیگری را دارا است

 

كاتانا

كاتانا(شمشير سامورايي)

 

 کاتانا (یا کِتانا) (در ژاپنی: 刀، انگلیسی: Katana نام یک نوع شمشیر ژاپنی است که از قرن ۱۳ میلادی مورد استفاده سامورایی‌های ژاپن بوده‌است. لغت «کتانا» در زبان ژاپنی باستان به معنی «شمشیر» است.

 از ویژگیهای بارز کتانا شکل زیبای آن و استحکام خارق العاده‌اش است. در طول تاریخ شکل آن تغیرات مختصرییافته ولی اصول پایه آن همچنان بدون تغییر مانده‌است. از جمله ویژگی‌های کتانا می‌توان به شکل منحنی تیغه آن اشاره کرد. همچنینیک طرف شمشیر (لبه داخلی آن) بسیارتیز است و اصولا قسمت عقب سطح شمشیر از قسمت تیز و برنده آن کلفت‌تر است.

 

کتانا اصولا برای بریدن اجزا بدن طراحی شده تا زخمی کردن دشمن، به همین دلیل هر تیغه آن به شکل خاصی طراحی شده‌است تا قدرت برندگی آن هر چه بیشتر اثرگذار باشد.

 

تقسیم بندی شمشیرهای ژاپنی

 شمشیرهای ژاپنی اصولا بر چهار پایه طبقه بندی و تقسیم می‌شوند.

 تقسیم بندی بر پایه اندازه تیغه آن :

 تمام شمشیرهای ژاپنی بر این پایه تولید می‌شوند. چیزی که شمشیرهای ژاپنی را از یکدیگر متمایز می‌کند طول تیغه آن است. شمشیرهای ژاپنی با واحد شکو (Shaku) اندازه‌گیری می‌شوند. (۱ شکو = تقریباً برابر است با ۳۰٫۳ سانتی متر و یا۱۱٫۹۳ اینچ) همچنین برای دقت بیشتر هر «سان», «بو» و «رین» (به ترتیب برابر با یک دهم, یک صدم و یک هزارم شکو) مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای مثال:

  ü       تیغه کمتر از یک شکو (۳۰ سانتی متر) یک تانتو (خنجر) نامیده می‌شود.

 

ü       تیغه بزرگ‌تر بینیک تا دو شکو (یعنی بین۳۱ تا ۶۱ سانتی متر) شوتو (شمشیر کوتاه) نامیده می‌شود. معروف‌ترین انواع شوتو شمشیرهای واکیزاشی و کوداچی هستند.

 

ü       تیغه بلندتر از دو شکو (۶۱ سانتی متر) دایتو (شمشیر دراز) نامیده می‌شود. شمشیرهای کتانا در این بخش قرار می‌گیرند که متداول‌ترین نوع شمشیر ژاپنی هستند.

 

ü       تیغه بلندتر از سه شکو (۹۰ سانتی متر) آداچی و یا نوداچی خوانده می‌شوند. اینگونه شمشیرها کاربرد کمتی دارند و استفاده چندانی ندارند.

 

 تقسیم بندی بر پایه نوع سبک رزمی مدرسه سامورایی و استان سازنده آن :

 

از نوع شمشیر ژاپنی، می‌توان به محل ساخت و مدرسه سامورائی که شمشیر در آن ساخته شده‌است پی برد.

 در واقع هر شش مدرسه معروف و صاحب سبک سامورائی،یعنی مدرسه سوشو، مدرسه یاماتو، مدرسه بیزن، مدرسه یاماشیرو، مدرسه مینو و مدرسه واکیمونو که هر کدام در استان‌هایی به همین نام متمرکز بودند، به خاطر خواص منحصر بفرد شمشیرهای خود مشهور بودند. برای مثال شمشیرهایی که در استان مینو ساخته می‌شدند به خاطر قدرت بسیار بالای برندگی و یا شمشیرهای استان یاماتو به خاطر خسته نشدن دست و سبکی شمشیر معروف بودند.

 

همچنین هر یک از این مدارس امضاء مخصوص مدرسه خود را بر روی شمشیرهایشان حک می‌کردند.

   

تقسیم بندی بر پایه سیر و زمان ساخت آن :

 

v      تا قبل از سال ۹۷۸ میلادی: در این سال‌ها شمشیرهای «چوکاتو» و یا «جوکوتو» که دارای تیغه‌ای صاف و شکل‌های غیرمعمول و عجیب بودند، رواج بسیار داشتند.

 

v      از ۹۷۸ تا ۱۵۹۷ میلادی: در این سال‌ها شمشیرهای موسوم به «کوتو» متداول گشت. در این دوره تاریخی هنر شمشیرسازی ژاپن به شکوفایی قابل توجهی رسید. گونه‌های اولیه «کوتو» شکل‌های نامناسبی داشتند، به طوری که دسته‌های شمشیر شکلی منحنی‌وار داشت. این شمشیرها همچنین در ابتدا در دست کمی سنگین بودند ولی بعدها اشکالاتشان بهبود قابل توجهییافت و تغییراتی اساسی در شکل کوتوها ایجاد شد.

 

v      از ۱۵۹۷ تا ۱۷۶۰ میلادی: در این سال‌ها شمشیرهای موسوم به «شینتو» که به زبان ژاپنی به معنای «شمشیر جدید» بود متداول گشت. اما از لحاظ کیفیت، این شمشیرها در مقام پایین‌تری نسبت به شمشیرهای «کوتو» قرار داشتند و سامورایی‌های متمول همچنان از شمشیرهای «کوتو» استفاده می‌کردند.

 

v      از ۱۷۶۰ تا ۱۸۷۶ میلادی: در این سال‌ها نوع جدید و بهبود یافته شمشیرهای «کوتو» طراحی و ساخته‌شد که اصولا «شین شینتو»یا «شمشیرهای جدید جدید» نام گرفتند. این شمشیرها از شمشیرهای «شینتو» کیفیتی بالاتر داشتند اما همچنان شمشیرهای «کوتو» حرف اول را می‌زدند.

 

v      از ۱۸۷۶ تا امروز: بعد از وضع قانون هایتوره‌ای که حمل سلاح و شمشیر در میادین شهر را ممنوع می‌کرد, تیغه‌هایی که به صورت کارخانه‌ای ساخته می‌شدند را به صورتی استهزاء آمیز «گانتو» نامیدند. «گانتو»ها که بیشتر به شمشیرهای سواره نظام کشورهای فرانسه و انگلیس شبیهه بودند تا کتاناها (اگر چه «گانتو»ها شکل شمشیرهای کتانا را نیز تا حد زیادی حفظ می‌کردند) اندازه‌ای کوتاه‌تر از شمشیرهای «شینتو» و «شین شینتو» داشتند.

 

  ماسامونه همچنین معروف به گورو نیادو (Goro Nyudo) به عنوان بزرگ‌ترین و معروف‌ترین شمشیرساز ژاپنی در جهان شناخته شده است. تاریخ دقیقی از سال تولد و وفات وی در دسترس نیست ولی افسانه‌های زیادی در این زمینه وجود دارند.

اما تاریخ نویسان جمیعاً معتقدند که وی بیشتر شمشیرهای خود را در اوایل تا نیمه قرن سیزدهم میلادی ساخته است. وی برای اولین بار شمشیرهای کتانا را در سبک سوشو ابدا و تولید کرد.

 

هاتوری هانزو (در ژاپنی: 服部半蔵) (تولد:۱۵۴۲- وفات:۱۵۹۶), را شاید بتوان پرآوازه‌ترین شمشیرساز و استاد هنرهای رزمی ژاپنی تا به امروز نامید. از زندگی وی داستان‌های زیادی روایت شده‌است که بیشتر مبنایی تخیلی دارند، در این داستان‌های حماسی وی رییس گروه بسیار معروفی از نینجاهای ژاپنی بوده که برای مردم فقیر می‌جنگیدند.