استاد کنجی تومیکی

 

در پاییز سال 1926 کنجی تومیکی توسط دوستش هیده تارو نیشیمورا (Hidetaro nishimura) در شهر توکیو با موریهی اوشیبا آشنا شد.

 

تومیکی ناگهان تحت تاثیر تکنیک های آیکیدوی اوشیبا قرار گرفت و شیفته آن ها شد، تکنیک هایی که با تکنیک های جودو متفاوت بود]کنجی تومیکی شاگرد ارشد جیگارو کانو بنیانگذار جودو بود[ولی تاثیری عمیق بر تومیکی گذاشته بود.

 

پس بعد از آن هر روز با بردار کوچکترش - کنسابورو (kensaburo)- به دوجوی اوشیبا در گوتاندا (gotanda) رفت و به آموختن فنون اوشیبا مشغول شد.

 

در تابستان سال 1927 تومیکی به آیابه (Ayabe) رفت، زیرا اوشیبا به آنجا نقل مکان کرده بود. تومیکی در آنجا به مدت یک ماه با اوشیبا تمرین کرد. در این زمان اوشیبا با وی در رابطه با استادش سوکاکو تاکدا (Sokaku Takeda) مؤسس "دایتو ریو آیکی جوتسو" صحبت کرد. تومیکیکهیک هنر جوی تحصیل کرده بود، شروع به مطالعه کتاب مذهبی اموتو (Omoto) کرد. ( اعتقاد اوشیبا در آن زمان). پس از بازگشت به توکیو، تومیکی توانست با افتخار جای اوچیرو اینو (Yoichiro Inoue) دستیار تمرین (uke) را بگیرد.

 

بعد از مدتی تومیکی معلم یک دبیرستان در شهر زادگاهش شد و تمرین آیکیدو را گهگاهی در طول تعطیلات انجام می داد. در سال 1934 او از شغلش کناره گرفت و به توکیو بازگشت، جایی که در آنجا خانه ای به فاصله یک دقیقه از دوجوی اوشیبا ( کوبوکان) kobukan) (گرفته بود و در آنجا با جدیت به فرا گرفتن آیکیدو ادامه داد.

 

در همان سال او یکی از صاحب منصبان ارتش ژاپن شد و با اجازه اوشیبا به عنوان آموزگار سبک آیکی جوتسوی وی به مانچوکو(Manchukuo) رفت. تکنیک های وی مشتاقانه توسط رییس صاحب منصبان، هیدکی توجو (Hideki tojo) مورد تمجید قرار گرفت.

 

در ماه مارچ سال 1937 به مدرس موسسه ی دایدو (Daido) که در مانچوکو تاسیس شده بود، منصوب شد. تقریبایک سال بعد یعنی در بهار سال 1938 به دانشگاه تازه تاسیس کنکوکو(Kenkoku) منتقل شد و به عنوان مدرس درس جدیدی در آیکی بودو (این نام در آن موقع توسط اوشیبا روی آیکی جوتسو گذاشته شده بود) منصوب شد.

 

در این دوره تومیکی پیشرفت زیادی در تحقیقاتش به دست آورد و کتاب ها و مقالات گوناگونی مانند کتاب "آیندهی راه نرمی و طریقت آی کی (The future of judo and aikibudo)" را نوشت.

 

کتاب فوق که در سال 1937 نوشته شده بود اهمیت راه نرمی و طریقت هنر رزمی آیکی بودو را شرح می داد. او با نوشتن این کتاب توانست شناخت و حمایت بسیاری از رزمی کاران مانند جیرو نانگو(Jiro Nango) دومین رییس کودوکان(Kodokan) را به دست آورد.

 

با تلاش های شاگرد مورد علاقه اوشیبا- پروفسور کنجی تومیکی- آیکی بودوی اوشیبا به یک طریقت رزمی قابل آموزش به همگان تبدیل شد.

 

بین سال های 1940 و 1942 اوشیبا از مانچوکو دیدن کرد و از نمایش آیکی بودو در آنجا لذت زیادی برد. در سال 1940 اوشیبا سیستم طبقه بندی کمربندی آیکی بودو را بنا نهاد و تومیکی را به عنوان اولین دان 8 خود انتخاب کرد.